Gebelik haftasına göre düşük doğum ağırlığına sahip bebeklerde taburculuk sırasında ekstrauterin büyümenin değerlendirilmesi

Ekstrauterin büyüme geriliği (EUBG), yetersiz beslenme, morbiditeler, endokrin anormallikler ve tedaviler de dahil olmak üzere genetik ve çevresel faktörlerin etkileşiminden kaynaklanabilir. Bu çalışmada amaç, kliniğimizde yatan SGA (gebelik haftasına göre düşük doğum ağırlığı) bebeklerin büyümeleri, beslenme şekilleri, morbiditeleri ve büyüme geriliğinin insidansının belirlenmesi olup, taburculukta EUBG sıklığını belirleyen perinatal değişkenlerin, klinik uygulamaların ve yenidoğan hastalıklarının bu sonuç üzerine etkisini değerlendirebilmektir. Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya Mayıs 2020 tarihinden itibaren, SGA olarak doğan ve Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitemize ilk 24 saat içinde yatışı yapılıp, taburcu edilebilmiş 100 SGA bebek dahil edildi. Hastalar preterm ve term SGA olarak iki gruba ayrıldı. Her iki grup arasında EUBG'ne neden olabilecek prenatal, natal ve postnatal etkenler incelendi. İstatistiksel analizler için SPSS 25,0 programı kullanıldı. p<0,05 olması anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmamızda preterm SGA (n:74) insidansıtermSGA'lara (n:26) oranla daha yüksekti (%74).Doğumda asimetrik SGA olma oranı da pretermSGA'lardadaha fazla idi (%62,2). Cinsiyetin SGA üzerine etkisi yoktu (p>0,05). Anne yaşı ortalaması pretermSGA'larda daha yüksekti. Prenatal risk faktörleri arasında preeklampsi ve hipertansiyon preterm bebeklerde daha fazla idi (p<0,01). Solunum desteği uygulamaları [surfaktan, entübasyon, NCPAP (Nazal continuous positive airway pressure), oksijen] preterm bebeklerde daha yüksekti. Yatış esnasında morbiditeler açısından; Patent duktus arteriyozus (PDA), intraventriküler kanama (İVK), nekrotizan enterekolit (NEK), prematür retinopatisi (ROP), bronkopulmoner displazi (BPD) gelişmesinde term ve preterm SGA'lar arasında fark yoktu. Ancak preterm bebeklerde daha yüksek oranda hastane enfeksiyonu görüldü (p<0,05). Tam enteral beslemeye (TEB) kadar olan sürede beslenme şekilleri açısından istatiksel olarak anlamlı fark yoktu. Ancak term bebeklerin anne sütü ile beslenme oranı daha yüksekti (%45,8). TPN (total paranteral nutrisyon) desteği ise daha çok preterm SGA'lara verilmişti (%55,4). Taburculuktaki beslenme şeklinde ise anne sütü ile besleme hem preterm SGA hem de term SGA'larda oransal olarak daha yüksekti. Mama ile beslenme oranları ise her iki grup arasında benzerdi. Doğumdan TEB'e kadar olan sürede preterm ve term bebeklerde ortalama günlük kilo artışları arasında anlamlı bir farklılık yoktu (p>0,05). Ancak taburculukta preterm bebeklerin kilo, boy ve baş çevresi artışları term bebeklere göre istatiksel olarak anlamlı daha yüksekti. Sonuç: Erken enteral beslenmeye odaklanmak, yeterli intravenöz protein ve lipid desteğiyle enerji alımını artırmak, erken minimal enteral beslenme (MEB) başlamak ve gerektiğinde anne sütü güçlendiricisi kullanmak gibi beslenme protokolleri ile SGA bebeklerin doğum sonrası büyüme modelinin iyileştirilmesi, EUBG insidansını azaltması ve nihayetinde bebeklik ve erken çocukluk döneminde büyüme ve nörogelişmeyi iyileştirmesi sağlanabilir. Yeterli beslenme ve daha iyi kilo alımı ile SGA bebekler daha erken taburcu edilebilir. Anahtar Kelimeler: SGA, EUBG, beslenme ve büyüme

Extrauterine growth retardation (EUGR) may result from interactions between genetic and environmental factors, including poor nutrition, morbidities, endocrine abnormalities and therapies. The objective of this study is to determine growth, nutrition types, morbidities and incidence of growth retardation and to evaluate effects of perinatal variables, clinical applications and neonatal diseases, which determine incidence of post-discharge EUGR, on this result. Patients and Methods: A total of 100 SGA infants which was born since May 2020, admitted to Neonatal Intensive Care Unit within first 24 hours of life and then discharged were included in the study. The patients were divided into two groups: preterm and term SGA. Prenatal, natal and postnatal which may lead to EUGR were examined between the groups. For statistical analyses, SPSS 25.0 program was used. A. p<0.05 was considered statistically significant. Results: In our study, incidence of preterm SGA (n: 74) was higher compared to that of term SGA (n: 26) (74%). Rate of asymmetrical SGA at birth was also higher in preterm SGA infants (62.2%). Gender had no impact on SGA (p>0.05). Mean maternal age was higher in preterm SGA infants. Among prenatal risk factors, pre-eclampsia and hypertension were more common in preterm infants (p<0.01). Respiratory support practices [surfactant administration, intubation NCAP (Nasal continuous positive airway pressure), oxygen] were more common in preterm infants. In respect to morbidities at admission, there was no difference between term and preterm SGA infants in terms of incidence of patent ductus arteriosus (PDA), intraventricular hemorrhage (IVH), necrotizing enterocolitis (NEC), retinopathy of premature (ROP) and bronchopulmonary dysplasia (BPD). Nosocomial infections were found to be more common in preterm infants (p<0.05). There was no statistically significant difference in nutrition types up to complete enteral nutrition (CEN). However, term infants had a higher rate of breastfeeding (45.8%). TPN (total paranteral nutrition) support was provided more commonly for preterm SGA infants (55.4%). In nutrition type at discharge, however, rate of breasfeeding was proportionately higher in both preterm SGA and term SGA infants. Rate of feeding formula was similar between both groups. There was no significant between preterm and term infants in regard to mean daily weight gain from birth to CEN (p>0.05). However, weight, height and head circumference gains at discharge were statistically significantly higher in preterm infants compared to those of term infants. Conclusion: Improvement of postnatal growth model of SGA infants, reduction of EUGR and, ultimately, improvement in growth and neurodevelopment during infancy and early childhood may be provided via nutritional protocols, including focusing of early enteral nutrition, enhancing energy intake by adequate intravenous protein and lipid supplement, starting early minimal enteral nutrition (MEN) and, when necessary, using breast milk enhancers. SGA infants may be discharged earlier with adequate nutrition and greater weight gain. Keywords: SGA, EUGR, nutrition and growth