Sultan II. Abdülhamid’e Düzenlenen Suikastlar ve İhbarlar

Sultan Abdülaziz’in Midhat Paşa, Hüseyin Avni Paşa, Mütercim Rüşdü Paşa ve Şeyhülislam Hayrullah Efendi’nin kurduğu bir komite tarafından darbe ile tahtan indirilmesi ile V. Murad padişah olmuş, II. Abdülhamid veliaht şehzade konumuna yükselmiştir. Sultan Aziz’i tahttan indirip yerine V. Murad’ı tahta çıkartan komitenin beklemediği bir olay gerçekleşmiş ve V. Murad akli melekelerini kaybederek ülkeyi yönetemeyecek hale gelmiştir. Bu durum veliaht şehzade olan II. Abdülhamid’i padişah konumuna yükseltmiştir. 1876 yılında Kanûn-i Esâsi’yi ilan etme şartıyla tahta çıkmış, bir süre mevcut kadrolar ile ülkeyi yönetmiş, zamanla ülkenin yönetim merkezini Yıldız Sarayı’na taşımıştır. Yönetimi kendi elinde toplaması kendisine karşı bir muhalefetin oluşmasına sebep olmuştur. Hafiye teşkilatı sayesinde hem yurt içinde hem yurt dışında örgütlenen muhalifler kontrol altında tutulmaya çalışılmıştır. Böylece kendisine düşman olanları görmeyi amaçlamıştır. Alınan önlemler, muhalifler tarafından daha çok tepki çekmiş ve muhaliflerin hem sayısında hem de kendisine karşı giriştikleri faaliyetlerde artış olmuştur. Nitekim verilen jurnaller sayesinde iç muhalefet ve yabancı komiteler tarafından şahsına yönelik tasarlanmış pek çok suikast planı eyleme geçirilemeden ortaya çıkarılmıştır. Alınan önlemlere rağmen yine de bazı suikast planları uygulamaya konulmuştur. 1905 yılında Ermeni komiteciler tarafından düzenlenen suikast planı faaliyete geçmiş nadir girişimlerden biri olmuştur. Bununla birlikte kurulan hafiye teşkilatı bazı sakıncaları da beraberinde getirmiş, para, rütbe, nişan gibi kazanımlar elde etme niyetinde olan kişiler tarafından sahte suikast ihbarları da yapılmıştır. Avrupa’da çıkarılan gazeteler de II. Abdülhamid’e yapıldığı iddia edilen suikast haberleri ile dolmuş, sahte suikast ihbarları çok sık aralıklarla gazetelerdeki yerini almıştır. Siyasi kaygılarla yapılan bu haberler gerekli merciler tarafından yalanlanmış, haberin çıktığı gazetenin ilgili nüshasının ülkeye girmesi yasaklanmıştır.

Sultan AbdulAziz, Midhat Pasha, Hüseyin Avni Pasha, Mütercim Rüşdü Pasha and Şeyhülislam Hayrullah Efendi were deposed in a coup by a committee established by. Murad became Sultan, II. Abdulhamid was elevated to the position of Crown Prince. The Sultan deposed Aziz and replaced him with V. an incident occurred that the committee that put Murad on the throne did not expect, and V. Murad lost his mental Angels and was unable to rule the country. thus II. Abdulhamid elevated him to the Sultanate in 1876, ascended the throne on the condition that he declared Kanun-i Esasi, ruled the country for a while with existing cadres, and eventually moved the administrative center of the country to the Yildiz Palace. His rule in his own hands caused opposition to him. Thanks to the detective organization, dissidents organized both at home and abroad were tried to keep under control. So he wanted to see those who were hostile to him. These measures attracted more backlash from opponents, and there was an increase in both the number of dissidents and their activity against them. Indeed, thanks to the jurnals given, many assassination plots developed against him by internal opposition and foreign committees were uncovered before he was put into action. Despite the measures taken, some assassination plans were still implemented. An assassination plot orchestrated by Armenian committees in 1905 was one of the rare attempts to get into the operation. However, the established detective organization brought some drawbacks, and fake assassination reports were also made by people who wanted to make gains such as money, ranks, and insignia. Newspapers published in Europe are also II. It was full of news about Abdulhamid's alleged assassination, and often fake assassination reports appeared in newspapers. These reports, made out of political concerns, were rejected by the necessary authorities and the relevant copy of the newspaper in which the news was published was banned from entering the country.