Acil servise göğüs ağrısı ile gelen hastalarda SVEAT skorunun HEART ve GRACE skoru ile karşılaştırılması

Giriş: Göğüs ağrısı acil servise başvuru nedenleri arasında en sık görülen ikinci şikayettir. Göğüs ağrısı ile başvuran hastalarda altta yatan neden çoğunlukla benign olmakla birlikte, akut koroner sendromlar gibi yaşamı tehdit edici durumlar da söz konusu olabilir. Akut koroner sendromlar (AKS), patofizyolojik ve elektrokardiyografik özelliklerine göre ST elevasyonlu miyokard enfarktüsü (STEMI) ve ST elevasyonu olmayan akut koroner sendrom (NSTE-AKS) olmak üzere iki ana grupta sınıflandırılmaktadır. Eğer EKG, STEMI ile uyumlu bulgular içeriyorsa, uygun tedavi protokolü gecikmeksizin uygulanır. Ancak EKG'de ST elevasyonu veya eşdeğer bulgu bulunmayan hastalarda tanı ve risk belirleme süreci daha karmaşık ve zaman alıcı bir yaklaşım gerektirir. Acil servislerde hasta yoğunluğunun fazla olması, tanının hızlı konulmasını ve düşük riskli hastaların doğru biçimde taburcu edilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu amaçla, literatürde göğüs ağrısı ile başvuran hastaların risk sınıflandırmasında kullanılmak üzere çeşitli klinik skorlama sistemleri geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, klinik pratikte yaygın olarak kullanılan HEART ve GRACE skorlama sistemlerini, yakın dönemde geliştirilen SVEAT skorlama sistemi ile karşılaştırarak performanslarını değerlendirmektir. Gereç ve yöntem: Çalışmamız 1/10/2024 ile 30/03/2025 arasında, Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi erişkin acil serviste yapılmıştır. Göğüs ağrısı ile acil servise başvuran ve çalışmanın dahil etme kriterlerine uygun olan hastalar kaydedilmiştir. Çalışmamız prospektif gözlemsel bir çalışmadır. Hastalara ait yaş, cinsiyet, komorbid hastalıklar, başvuru anındaki vital değerleri, EKG bulguları, kan tetkik parametreleri kaydedildi. Skorlama sistemlerinin kriterlerine uygun hazırlanan formlar her hasta için birebir görüşülerek kaydedildi. Hastalar başvurularından bir ay sonra aranarak, majör iskemik kardiyak olay gelişimi açısından tekrar değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 795 hasta dahil edildi. Hastaların 135'inde (%17.0) majör iskemik kardiyak olay (MİKO) gözlendi. MİKO gelişimini öngörmede en yüksek ayırt edici güce sahip skorun SVEAT olduğu (AUC=0.840, %95 GA: 0.809–0.872), ardından HEART (AUC=0.814, %95 GA: 0.782–0.845) ve GRACE (AUC=0.743, %95 GA: 0.701–0.784) skorlarının geldiği belirlendi. Anjiyo gelişimi açısından en yüksek ayırt edici gücün SVEAT skorunda olduğu (AUC=0,806, %95 GA: 0,767–0,844), ardından HEART (AUC=0,778, %95 GA: 0,738–0,818) ve GRACE (AUC=0,685, %95 GA: 0,635–0,734) skorlarının geldiği belirlendi (tüm p<0,001). 795 hastanın 21'i (%2,6) exitus olarak kaydedildi. Çalışmaya dâhil edilen hastalarda mortalite gelişimi açısından her üç skor karşılaştırıldığında en yüksek ayırt edici gücün GRACE skorunda olduğu (AUC=0,877, %95 GA: 0,813–0,941), bunu SVEAT (AUC=0,820, %95 GA: 0,745–0,896) ve HEART (AUC=0,800, %95 GA: 0,732–0,868) skorlarının izlediği belirlendi (tüm p<0,001). Sonuç: Acil servise göğüs ağrısı ile başvuran hastalarda akut koroner sendrom tanısı açısından değerlendirme yaparken bir skorlama sistemi kullanmaya ihtiyaç vardır. Bu doğrultuda her geçen gün yeni bir skorlama sistemi geliştirilmektedir. SVEAT skorlama sisteminin majör iskemik kardiyak olayları (MİKO) öngörme gücü karşılaştırdığımız diğer skorlama sistemlerinden daha başarılıdır. Fakat klinik pratikte kullanıma girmeden önce daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Introduction: Chest pain represents the second most common cause of presentation to emergency departments. Although the underlying etiology is frequently benign, life-threatening conditions such as acute coronary syndromes (ACS) may also be encountered. Based on pathophysiological and electrocardiographic characteristics, ACS are classified into two principal categories: ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI) and non-ST-segment elevation acute coronary syndromes (NSTE-ACS). When an electrocardiogram (ECG) reveals findings consistent with STEMI, the appropriate management protocol should be initiated promptly. However, in the absence of ST-segment elevation or its equivalents, diagnostic evaluation and risk stratification become more complex and time-consuming processes. The high patient volume in emergency departments necessitates rapid yet accurate decision-making, particularly to ensure safe discharge of low-risk patients. For this reason, numerous clinical scoring systems have been developed to assist in risk stratification of patients presenting with chest pain. The present study aims to compare the diagnostic performance of two widely used scoring systems, HEART and GRACE, with that of the newly developed SVEAT score. Materials and Methods: Our study was conducted between October 1, 2024, and March 30, 2025, in the adult emergency department of Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine. Patients presenting to the emergency department with chest pain who met the study's inclusion criteria were enrolled. This is a prospective, observational study. Patients' age, gender, comorbidities, vital signs at presentation, ECG findings, and blood test parameters were recorded. Forms prepared according to the scoring system criteria were recorded for each patient through one-on-one interviews. Patients were contacted one month after their presentation and re-evaluated for the development of major ischemic cardiac events (MACE). Results: A total of 795 patients were included in the study. Major ischemic cardiac events (MACE) were observed in 135 patients (17.0%). In predicting the development of MACE, the SVEAT score demonstrated the highest discriminative ability (AUC = 0.840, 95% CI: 0.809–0.872), followed by the HEART score (AUC = 0.814, 95% CI: 0.782–0.845) and the GRACE score (AUC = 0.743, 95% CI: 0.701–0.784). With respect to the prediction of coronary angiography, the SVEAT score again showed the highest discriminative power (AUC = 0.806, 95% CI: 0.767–0.844), followed by the HEART score (AUC = 0.778, 95% CI: 0.738–0.818) and the GRACE score (AUC = 0.685, 95% CI: 0.635–0.734) (all p < 0.001). Among the 795 patients, 21 (2.6%) were recorded as deaths. When the three scores were compared in terms of predicting mortality, the GRACE score exhibited the highest discriminative ability (AUC = 0.877, 95% CI: 0.813–0.941), followed by the SVEAT score (AUC = 0.820, 95% CI: 0.745–0.896) and the HEART score (AUC = 0.800, 95% CI: 0.732–0.868) (all p < 0.001). Conclusion Accurate risk stratification using validated scoring systems is essential in the evaluation of patients presenting with chest pain in the emergency department. In recent years, new scoring systems have been introduced to enhance diagnostic precision and outcome prediction. In our study, the SVEAT score demonstrated superior predictive performance for major ischemic cardiac events compared with the HEART and GRACE scores. However, further large-scale, multicenter studies are warranted to validate its clinical applicability and generalizability before widespread use in daily emergency practice.