Sahâbe-i Kirâm'ın Hz. Peygamber için yazdıkları mersiyeler

Arap, Fars ve Türk edebiyatlarında mersiye; terim olarak ölen bir kimsenin ölümünün ardından söylenen ve yazılan edebî ağıtları ifade eder. Mersiyeler, ölen kişinin hayatta iken sahip olduğu erdemleri; ailesi ve milleti için, dîni ve devleti için ifade ettiği anlamları, yaptığı, yapmak istediği ve yapılmasını istediği güzel şeyleri anlatan ve aktaran eserlerdir. Ölen kişiye karşı sevgi ve saygı duyan acılı akrabaları ve sevdikleri, tarihin her devrinde zamansız geldiğine inanılan ölümün acısı ve etkisiyle mersiyeler söylemişlerdir. Hz. Peygamber, Hicretin 11. yılında, yani Mîlâdi 632 tarihinde vedâ haccı sonunda yakalandığı ateşli bir hastalıktan kurtulamayarak vefat etmiştir. Sahâbe-i Kirâm, Hz.Peygamber'in vefatı sebebiyle derinden etkilenmiş ve onlar içinde azımsanmayacak sayıda sahâbî duygularını mersiyelerle ifade etmiştir. Bu çalışmada Hz. Peygamber için sahâbe tarafından yazılan mersiyeler incelenecek, mersiye türünün İslâmiyetle beraber inkıtaya uğramadığı, aksine ilk dönemde de dahi yaygın şekilde örneklendirildiği ortaya konacaktır.

As a literary term elegy in Arab, Persian, and Turkish literatures means literary laments which is written and told for the person who died. Elegies or dirges are works which transfered the virtues that the deceased person's life and what the deceased person means for his state, nation and family. Elegy called after a dead person can be met everywhere from the most primitive societies to the best developed ones. Decease of Hadrat Prophet Muhammed (s.a.a.w.) is extremely important event regarding to Islamic history. Because ending of his invitation life for 23 years. He died in 632 (in the 11 year of the hijrah) and it was time for Prophet Muhammed to get rid of these world sufferings. Muslims were deeply affected because of his death. After the prophet's death, people told their feelings about him with Qasidas, gazelles and elegies. In this research, we will search the elegies compossed by companions for Prophet.