Migrende serebral serotonin aktivitesi ve VEP'teki yansıması

Migrende patogenez tam olarak aydınlatılabilmiş değildir. Bu konuda ki tartışmalar nöral ve vasküler teoriler zemininde devam etmektedir. Monoaminlerin özellikle serotoninin migren patogenezinde önemli yeri olduğu bilinmektedir. Diğer bir monoamin olan dopamin eksikliği ile karakterize parkinson hastalığında yapılan bir araştırmada VEP amplitüdünün düştüğü, L-Dopa tedavisi ile tekrar yükseldiği görülmüştür. Araştırıcılar dopamince zengin retinanın eksitabilitesini göz önüne alarak, VEP amplitüd oluşumunda dopaminin rolünü vurgulamışlardır. Öte yandan migrende artmış sensitivite ve prodromal vizüel bozuklukların görülmesi VEP incelemelerini teşvik etmiştir. Dopamin de olduğu gibi santral serotonin ve noradrenalin aktivitesini etkileyen ilaçların da elektroflzyolojik yansımasının olabileceği düşünülerek yapılan bu çalışmada; 1-Sertralinin VEP cevaplarında belirgin bir değişikliğe neden olmadığı, 2-Amitriptilinin latansları artırırken, amplitüdleri düşürdüğü, 3-Migren atağı esnasında sumatriptan enjeksiyonundan 120,180 ve 240 dakika sonra VEP amplitüdlerinin düştüğü gözlendi. Sonuç olarak santral nöromediatörler üzerinden etki gösteren ilaçlarla yapılan bu çalışmada migrende VEP latans ve amplitüd değişikliklerinin temelinde nörotransmitterlerin sorumlu olduğu; migren patogenezinde serotonin yanısıra noradrenalinin de rolü olabileceği kanaatine varıldı.