Türk İslam edebiyatında melek (XVI., XVII. ve XVIII. yy. dîvânları)

Edebiyatımızda güzellik, temizlik, doğruluk, dürüstlük ve güçlülük gibi özellikler anlatılacağı zaman istifade edilen melek kavramı önemli bir yere sahiptir. XVI, XVII ve XVIII. yüzyıl şairlerinin sevgiliyi ve aşkı tarif ederken melek kavramını ustalıkla kullandıkları görülmektedir. Aynı zamanda padişahlar ve paşalar meleklerin güç, kuvvet ve üstün karakterleri örnek gösterilerek övülmüşlerdir. Tezin amacı, Türk edebiyatının en önemli şairlerinin ön plana çıktığı XVI, XVII ve XVIII. yüzyılda melek kavramının nasıl kullanıldığını ortaya çıkarmaktır.

In our literature, the angelic concept that is utilized when features such as beauty, clean liness, truthfulness, honesty and strength tell is important. We see 16th, 17th and 18th century poets skillfully use the concept of angel when describing love and lover. At the same time, the poets praised the sultans and the pas has, exemp lifying the power and superior character of the angels. The aim of the thesis is to reveal how the concept of angel was used in the 16th, 17th and 18th centuries when the most important poets of Turkish literature came to the fore front.