Çocuklarda romatizmal mitral yetmezliğinin kantitatif değerlendirilmesinde proksimal izovelosite yüzey alanı

Romatizmal mitral yetmezliği (MY) olan çocuklarda proksimal izovelosite yüzey alanı (PISA) metodunun uygulanabilirliğini araştırmak. Metot: Yaş ortalaması 12.3±3.1 yıl olan kronik izole romatizmal MY'li 31 çocuk (14 erkek, 17 kız) yarı kantitatif, kantitatif Doppler, kantitatif iki boyutlu ekokardiyografı ve PISA yöntemi ile MY'nin ağırlık derecesi açısından değerlendirildi. Ayrıca hastalar grup I (bir ve ikinci derece MY) ve grup II (üçüncü ve dördüncü derece MY) olmak üzere ikiye ayrıldı ve gruplar regürjitan orifıs alanı (ROA), regürjitan volüm (RV), sistolik, diyastolik sol ventrikül fonksiyonları ve volüm yüklenmesini gösteren değişkenler açısından birbiri ile karşılaştırıldı. Sonuçlar: PISA ve kantitatif Doppler yöntemi ile elde edilen ROA ve RV sonuçları arasında istatistiksel anlamlı bir fark saptanmadı (t=0.421, p=0.677 ve t=0.720, p=0.477). Fakat her iki metodun ROA ve RV değerleri iki boyutlu ekokardiyografi ile elde edilen ROA ve RV sonuçlarından farklı bulundu (t=5.024, t=3.992, p=0.000). ROA, RV ve PISA yarıçapı arasında mükemmel bir bağlantı saptandı (r=0.882, r=0.925, r=0.880, p=0.000). ROA(pisa) ve sol ventrikül diyastol sonu çapı (r=0.763, p^O.OOO), sol atriyum volümü (r=0.751, p=0.000), jet alanı/sol atriyum alanı oranı (r=0.745, p=0.000) arasında çok iyi bir bağlantı mevcuttu. ROA(pisa) ve sol ventrikül kitle indeksi, Doppler haritalama ile saptanan mitral jet alanı derecelendirilmesi, maksimal jet uzunluğu ve kardiyak indeks arasında iyi bir bağlantı olduğu görüldü. Tartışma: MY değerlendirmesinde PISA metodu, çocuklarda en az Doppler yöntemi kadar kullanılabilecek bir yöntemdir.

The purpose of this study was to determine the feasibility and significance of the proximal isovelocity surface area (PISA) method in children with rheumatic mitral regurgitation (MR). Methods: Thirty one patients (14 boys and 17 girls, mean aged of 12.3±3.1 years old), with chronic isolated rheumatic MR were evaluated concomitantly by semiquantitative and quantitative Doppler, quantitative two-dimensional echocardiography and PISA methods. Also we compared regurgitant orifice area (ROA), regurgitation volume (RV), systolic and diastolic left ventricular functions and variables reflecting volume overload in group I (grade 1 and 2 MR) and group II (grade 3 and 4 MR). Results: There were no statistically significant differences in ROA and RV values obtained by PISA method and the quantitative Doppler (t=0.421, p=0.677 and t=0.720, p=0.477) but they were different from the same values obtained by two dimensional echocardiography (t=5.024 and t=3.992, p=0.000). There were excellent correlations between ROA, RV and the radii of the PISA hemisphere (r=0.882, r=0.925, r=0.880, p=0.000). We found a very good correlation between ROA(pisa) and left ventricle end- diastolic diameters (r=0.763, p=0.000), left atrial volume (r-0.751, p=0.000), ratio of the jet area and left atrial area (r=0.745, p=0.000). There was a good correlation between left ventricle mass index, mitral jet area color flow Doppler mapping at the MR, maximal jet length, cardiac index. Conclusion. It is concluded that MR can be accurately predicted in children by using the PISA method as like as the Doppler method.