Elektrospinning ile Üretilen Nişasta Bazlı Gıdaların Kullanımına Dair İnvivo Bir Çalışma

Çalışmada son yıllarda yaygın olarak kullanılan elektrospinning yönteminden yararlanılmıştır. Buğday, mısır, tapiyoka, patates, pirinç ve modifiye (hızlı) nişasta ürünlerine erişim kolaylığı ve polimer yapıları gereği nanolif ve kompozit çalışmalarındaki kullanılabilirliği, araştırma için hedef materyali oluşturmuştur. Nişastanın depo karbonhidratlar arasında yer alması üretilen nanolif yapılarının obezite oluşturabileceği düşünülüp birçok hastalığın incelendiği model organizma D. melanogaster üzerinde araştırma gerçekleştirilmiştir. Nanolif üretimlerinde farklı nişastalar ile (20 ml için %2,5-6) çözeltiler hazırlanmıştır. Üretilen numuneler toksik grup ile birlikte sinek besinleri üzerine eklenerek yaşama-gelişme, ergin ömür uzunluğu, ağırlık, tırmanma, tat, morfolojik değişim, total oksidasyon (TOS) ve total antioksidan etki (TAS) aktivitesi değerlendirilmiştir. Sonuç olarak böcek dokularında total oksidasyon-antioksidan aktivite ve ağırlık stres maddesi hidrojen peroksit (H2O2) eklenen gruplarda toksisiteye bağlı olarak değişim göstermiştir. Gruplar arasında beslenmeye bağlı morfolojik değişimlerde bir farklılık olmadığı, materyallerin ergin ömür uzunluğu ile gelişim sürecini uzattığı belirlenmiştir. Bu sonuçlardan yola çıkarak üretilen nanolif materyallerinin genellikle canlı organizma üzerinde zararlı bir etki oluşturmadığı, nişasta atıklarının ambalaj vb. materyali olarak kullanıma uygun olduğu düşünülmektedir

Electrospinning method, which has been widely used in recent years, was used in the study. The ease of access to wheat, corn, tapioca, potato, rice and modified (fast) starch products and their usability in nanofiber and composite studies due to their polymer structures have formed the target material for research. Considering that starch is among the storage carbohydrates, the nanofiber structures produced may cause obesity, and research has been carried out on the model organism D. melanogaster, where many diseases are examined. In nanofiber production, solutions were prepared with different starches (2,5-6% for 20 ml). The produced samples were added to the fly diets together with the toxic group and the survival-development, adult lifespan, weight, climbing, taste, morphological change, total oxidation (TOS), and total antioxidant effect (TAS) activity were evaluated. As a result, the total oxidation-antioxidant activity and weight of the insect tissues changed depending on the toxicity in the groups to which the stress substance hydrogen peroxide (H2O2) was added. It was determined that there was no difference in the morphological changes due to feeding between the groups, and that the materials extended the adult life span and developmental period. Based on these results, it can be said that nanofiber materials produced generally do not have a harmful effect on living organisms.