Hekim ve hekim adaylarının profesyonellik, mesleki değer algısı, umutsuzluk düzeyleri ile aralarındaki ilişkinin

Amaç: Bu çalışmanın amacı tıp mesleği açısından farklı yıllardaki hekim ve hekim adaylarının profesyonellik, mesleki değer algısı, umutsuzluk düzeyleri ve bunların birbirleri ile ilişkilerinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: : Bu çalışma; tıp fakültesi öğretim üyeleri, araştırma görevlisi hekimler ve altıncı sınıf öğrencilerini kapsayan, 2019-2020 tarihleri arasında yapılan analitikkesitsel bir çalışmadır. Çalışmaya gönüllü katılanlara sosyodemografik bilgi formu, Mesleki Profesyonellik Tutum Ölçeği (MPTÖ), Hekimlik Değer Algısı Ölçeği (HDAÖ) ve Beck Umutsuzluk Ölçeğini (BUÖ) kapsayan bir anket formu uygulandı. Bulgular: Öğretim üyesi 67 (%25,6), araştırma görevlisi 125 (%47,7), 6. sınıf öğrencisi 70 kişi (%29,7) olmak üzere 262 hekim ve hekim adayı anketleri doldurmuştur. Katılımcıların çoğu (%88,9) tıp fakültesini kendi isteği ile seçtiğini belirtmiştir ancak tekrar seçme şansına sahip olduklarında bu oran %40,5’e düşmüştür. Hekim ve hekim adaylarının %90,4’ü iyi hekim özellikleri olarak mesleki sorumluluk sahibi ve hekim hasta arasındaki ilişkiyi gösterirken sadece %2,6’sı çalışma arkadaş ilişkilerine değinmiştir. Meslekte profesyonellik tutum ortalama puanları öğrenci, araştırma görevlisi ve öğretim üyesi sırasıyla 128,16±12,06, 125,40±13,08 ve 142,52±16,18’dir (p<0,001). Akademik kariyer ile hekimlik değer algısı puanları kıyaslandığında öğrenci, araştırma görevlisi ve öğretim üyesi ortalama puanları sırasıyla 77,87±7,70, 77,10±7,78 ve 80,54±5,97’di (p=0,008). Benzer şekilde akademik kariyer ile umutsuzluk puanları açısından da öğrenciler (9,83±2,54) ile öğretim üyeleri (9,45±2,15) arasında anlamlı fark bulundu (p=0,035). Sonuç: Bu çalışmada tıp fakültesini ve branşını kendi isteği ile seçenler yüksek bir oranı oluştururken tekrar seçme şansı verildiğinde bu oranlar yarı yarıya düşmüştü. İyi hekim özellikleri sorulduğunda, mesleki sorumluluk ve hekim-hasta ilişkisi en çok üzerinde

Objectives: The aim of this study is to investigate the professionalism, professional value perception, hopelessness levels of physicians and physician candidates in different years in terms of the medical profession and their relations with each other. Materials and Methods: This study is an analytic and cross-sectional study conducted between 2019-2020, consisting medical faculty, residents and sixth grade students. A questionnaire including sociodemographic information form, Occupational Professionalism Attitude Scale, Professional Value Perception Scale and Beck Hopelessness Scale were applied to them voluntarily. Results: In total, 262 physicians and physician candidates who filled out the questionnaires were including 67 faculty (25.6%), residents 125 (47.7%), 6th grade students 70 (29.7%). Most of the participants (88.9%) stated that they chose the medical career voluntarily but this rate was decreased to 40.5% when the participants had a chance to choose again. While 90.4% of physicians and physician candidates noted the good physician-patient relationship and professional responsibility as good physician characteristics, only 2.6% of them mentioned the importance of good relations with colleagues. The mean scores of professionalism of students, residents and faculty were 128.16±12.06, 125.40±13.08 and 142.52±16.18, respectively (p<0.001). When the academic career and professional value perception scores were compared, the mean scores of students (77.87±7.70), residents (77.10±7.78) and faculty (80.54±5.97) were significantly different in favor of faculty (p=0.008). Similarly, a significant difference was found between students (9.83±2.54) and faculty (9.45±2.15) in terms of academic career and hopelessness scores (p=0.035). vii Conclusion: In this study, most of the participants declared that they chose the medical faculty and their branch voluntarily, but when given the chance to choose again, half of them did not want to be in that career again. When the characteristics of good physicians were asked, professional responsibility and physician-patient relationship were the most emphasized issues, while relations with colleagues were almost never considered. It was observed that as age and time spent in the profession increased, the perception of professionalism and professional value perception increased and hopelessness decreased over time. Faculty members were found to be the most professional and the least hopeless group.