Hz. Peygamber'in (S.A.V) savaş esirlerine muâmelesi

Savaşlar tarih boyunca çeşitli sebeplerle hep var olmuştur. Bu mücadeleler sonucunda galip gelen taraf, mağlup tarafın muharip askerlerini, bazen de tüm üyelerini esir alıp tutsak etmiştir. Yüzyıllar boyunca esirler hiçbir kıstasın olmadığı keyfî uygulamalara maruz kalmışlar ve ağır işkenceler altında öldürülmüşlerdir. Ancak zamanla işgücüne duyulan ihtiyaç sebebiyle esirler öldürülmeyip köleleştirilmeye başlanmıştır. Köle statüsüne getirilen bu esirler sahibinin inisiyatifinde, zamanla unutulup gitmiştir. Hz. Peygamber (s.a.v) Mekke döneminde müşriklerin ağır tahriklerine rağmen onlara karşı bir mücadeleye girişmemiştir. Ancak Medine döneminde kendilerini savunmak ve İslâm'ın tebliği için önce müşriklerle daha sonra Yahudi ve Hıristiyanlarla mücadele etmiştir. Onun gerek düşman üzerine gönderdiği seriyyeler gerekse gazvelerinde birçok esir alınmıştır. Alınan bu esirlere esaretleri süresince herhangi bir işkence veya kötü muâmele uygulanmasına izin verilmemiş, aksine onların tüm ihtiyaçları devlet tarafından karşılanarak rahat etmeleri sağlanmıştır. En sonunda alınan esirler ya karşılıksız olarak, ya da fidye karşılığında serbest bırakılmışlardır. Esirlerin öldürülmesi ancak esaretten önceki suçları sebebiyle olmuş, bazen de mübâdele yoluyla düşman elindeki müslüman esirler kurtarılmıştır. Hz. Peygamber (s.a.v) erkek esirleri köleleştirmemiş, mevcut kölelerin serbestiyeti için birçok formül geliştirmiştir. Onun esirlere olan bu muâmeleleri dünyaya güzel bir örnek ve müslümanlara da kıstas olmuştur.

Battles have always been for various reasons throughout history. As a result of these struggles, the victorious party captured the combatant soldiers and sometimes all members of the defeated party. For centuries, prisoners have been subjected to arbitrary practices where there are no criteria, and have been killed under heavy torture. However, due to the need for labor force, prisoners were not killed and began to be enslaved. These slaves which were brought to the status of slaves, went into oblivion over time under the control of the owner. The Prophet (p.u.h) did not engage in a struggle against the idolaters during the Mecca period despite the heavy provocations. However, during the Medina period, he fought firstly with the idolaters and then with the Jews and Christians in order to defend themselves and to serve Islam. Many prisoners were taken both in the battles that he sent his soldiers on the enemy and in his battles that he engaged with. These prisoners were not allowed to be subjected to torture or ill-treatment during their captivity. On the contrary, all their needs have been provided by the state to ensure their comfort. Finally, the captives were released either free of charge or in exchange for ransom. The killing of the prisoners was only due to the crimes before the captivity, and sometimes the Muslim prisoners in the hands of the enemy were rescued through exchange. The Prophet (p.u.h) did not enslave male prisoners and developed many formulas for the freedom of the present slaves. His treatises to captives are a good example to the world and a benchmark for muslims.