Şemseddin-i Sivasi ve Mevlid'inde hadis kültürü

Şemseddîn-i Sivâsî 1520-1597 yılları arasında yaşamış âlim ve mutasavvıf bir şahsiyettir. Arapça ve Farsça eserler verecek kudrette yetkin bir âlim ve müderris olmasına karşın genellikle tasavvufî kimliği ile şöhret bulmuştur. İlmî ve tasavvufî kimliğinin eserlerine de yansıdığı görülmektedir. Hadis kültürü açısından incelememize konu olan Şemseddîn-i Sivâsî’nin Mevlid’inde, sahih kaynaklarda geçen hadislerle amel edildiği görülmekle birlikte sûfîler nezdinde hadis olarak kabul gören rivâyetlere de yer verildiği müşahede edilmektedir. Nassların işârî yorumunda, neş’et ettiği geleneğe bağlı olarak Nûr-i Muhammedî, vahdet-i vucûd itikadı çerçevesinde anlamlandırdığı gözlemlenmektedir.

Shamsuddin al-Siwasi was a scholar and religious figure who lived between 1520-1597. Although he was a powerful scholar and professor in the power to give Arabic and Persian works, he generally found fame with his Sufi identity. His scientific and Sufi identity is also reflected in his works. In the Mawlid of Shamsuddin al-Siwasi, which is the subject of our examination in terms of hadith culture, it is observed that although it is seen that it is dealt with with the hadiths mentioned in authentic sources, narrations accepted as hadiths in the eyes of the Sufis are also included. In the Nass's Sufi interpretation, depending on the tradition he proclaimed, it is observed that he interpreted it within the framework of the creed of Haqiqat al-Muhammadiyya and Unity of existence.