Cüneyd-i Bağdâdî, Hayatı, Eserleri ve Tasavvufî Görüşleri

Ebu'l-Kâsım Cüneyd b. Muhammed el-Hazzâz el-Kavârîrî, (v. 297/909), hicri III. asırda Bağdat'ta yaşamış, tasavvuf ilminin teşekkül sürecinde, tasavvufun mahiyeti, çerçevesi ve ilkelerinin belirlenmesinde çok büyük katkıları olan kurucu bir şahsiyettir. Tasavvuf tarihindeki merkezi konumu, görüşlerindeki zenginlik ve derinlik, bütün bir tasavvuf tarihinde hissedilen etkileri; kendisini sadece yaşadığı çağ için değil, tüm İslam tarihi için öncü ve rehber bir noktaya yükseltmektedir. Cüneyd-i Bağdâdî'nin yaşadığı yüzyıl, hayatı, eserleri, mürşitleri, müritleri ve tasavvufi çevresini inceleyen bu çalışma, aynı zamanda Cüneyd-i Bağdâdî'nin, Bağdat tasavvuf ekolü içerisindeki yerini ve etkilerini ele almaktadır. Çalışmamızda ayrıca, tevhit, fenâ-bekâ, mîsak, muhabbetullah, sekr-sahv ve marifet konuları başta olmak üzere Cüneyd-i Bağdâdî'nin tasavvufi görüşleri bir bütünlük içinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.

Abu'l-Qāsim al-Junayd ibn Muhammad al-Khazzāz al-Qawariri (d. 297/909), who lived in Baghdad in the third century of the hijra, is a founding figure who immensely contributed to the essence, framework, and principles of Sufism (taṣawwuf ) in the formation of the period of the field. His central place in the history of Sufism, richness ve deepness in his views, and his impacts felt throughout the Sufism history elevate him to the leading and guide position not only in his contemporary era but also in the entire history of Islam. This study examines the century Junayd al- Baghdādī lived, his life, works, masters, disciples, and Sūfī milieu also discusses his place and influence in the Baghdād School of Sufism. Junayd al-Baghdādi's sufistic views and the subjects of Tawhīd (oneness of God), fanā (passing away) - baqā' (subsistence), mīthāq (primordial covenant), maḥabba (divine love), sukr (intoxication) - ṣaḥw (sobriety), mā'rifah (knowledge) in particular are attempted to be discussed holistically.