ICSI-ET sikluslarında luteal faz desteği için verilen progesteron ve progesteron+östradiolün gebelik oranlarına etkisi

Yardımla Üreme Tekniklerindeki (YÜT) ilerlemelere rağmen embriyo implantasyon aşaması halen reprodüktif başarıyı sınırlayan en önemli adım olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma uzun protokol ile kontrollü ovarian hiperstimulasyon yapılan ICSI-ET sikluslannda, endometriumun implantasyona hazırlanmasına yönelik olarak planlanmıştır. Luteal faz için endometriumun implantasyona hazır olup olmadığım gösteren bir paramete henüz yoktur ve bu periyodda luteal faz desteği ampirik olarak yapılmaktadır. GnRHa'nın kullanıldığı KOH sikluslarında luteal fazda progesteron ve östradiol değerlerinin düştüğü ve bunun implantasyonu olumsuz yönde etkilediği bilinmektedir. Bu çalışma ile rutin olarak kullanılan progesteron desteğine ek olarak östradiol kullanılmasının gebelik oranlarım iyileştirip iyileştirmediğini araştırdık. Bu amaçla ICSI-ET uygulanan toplam 144 siklusun 74 tanesinde vajinal yol ile günlük 600 mg mikronize progesteron, 70 tanesinde ise bu progesteron dozuna ek olarak lOOug /gün transdermal östradiol uygulandı. ET sonrası 5,8 ve 12. günlerde serum E2 ve P seviyeleri ölçüldü, östradiol alan grupta luteal faz östradiol seviyeleri daha yüsek bulundu. Her iki grup, implantasyon ve gebelik oranları açısından kıyaslandı. Östradiol ve progesteronu birlikte alan grupta implantasyon ve gebelik oranları istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu. Gebe kalan kadınlar gruplarından bağımsız olarak östradiol ve progesteron seviyeleri açısından gebe kalamayanlarla karşılaştırıldığında gebelik oluşan kadınların luteal faz E2 ve P değerleri istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu. Luteal fazda östradiolün rutin kullanılan progesterona ek olarak verilmesiyle implantasyon ve gebelik oranlarım yükselmiştir. Luteal faz östradiol değerlerindeki artış OHSS gelişmemiş olan hastalarda gebeliğin bir göstergesi olabilir.

Despite the advances in assisted reproductive technology, embryo implantation step is the most important factor limiting the reproductive success. This study was planned preparation of endometrium for implantation, with long protocol controlled ovarian hyperstimulation. During luteal phase there is no parameter showing if endometrium ready for implantation or not. So luteal phase support is done ampricly in GnRHa used COH cycles. In GnRHa used COH cycles E2 and P levels decrease in luteal phase; this adversely affect the implantation. In this study we examine addition of E2 to routinely given P support if increases the pregnancy rates or not. With this aim 144 cycles of ICSI-ET, 74 of them were given 600 mg micronised P/day vaginally, the other 70 was given 100 ug transdermal E2 in addition to P. After ET, serum E2 and P levels measured on 5, 8, 12th days. Luteal E2 levels was found higher in the group given E2. Two groups were compared in their of implantation and pregnancy rates. Implantation and pregnancy rates are significantly higher in group given E2+P together. When pregnant woman compared with non pregnants regardless of their groups, E2 and P levels was found significantly higher in pregnant women. Addition of E2 routinely used P during luteal phase is increased the implantation and pregnancy rates. In patients without OHSS, elevation in luteal phase E2 levels can be an predictor of pregnancy.