Öğretmenlerde anafilaksiye müdahalede yüz yüze ve uzaktan eğitimin karşılaştırılması

Bu araştırmada anaokulu öğretmenlerinin anafilaksi konusunda farkındalık ve bilgi düzeylerinin belirlenmesi, eğitim öncesi ve sonrası bilgi düzeylerindeki değişimin ölçülmesi, yüz yüze ve uzaktan eğitimin etkinliklerinin karşılaştırılması amaçlandı. Araştırmaya Konya İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı merkez ilçelerdeki tüm anaokullarında görevli 790 öğretmenin 260'ı (%32,6) rastgele örneklem yoluyla belirlenerek dahil edildi. Araştırma grubu yüz yüze ve uzaktan canlı video eğitimi olmak üzere iki gruba ayrıldı. Hazırlanan anket soruları eğitim öncesi, eğitimden hemen sonra, 3. ayda ve 6. ayda katılımcılara yöneltildi. Verilen cevap elektronik ortamda toplanarak kaydedildi. Eğitime katılan öğretmenlerin 153'ü (%58,8) yapılan dört anket formunu da doldurdu. Tüm anketleri dolduran öğretmenlerden 67'si (%43,8) yüz yüze, 86'sı (%56,2) uzaktan canlı video bağlantısı ile eğitim aldı. Araştırma sonucunda yüz yüze ve uzaktan eğitim sonrası anafilaksinin tanınması ve tedavi basamaklarında anket sorularına verilen doğru cevaplarda belirgin oranda artış tespit edildi (p<0,01). Eğitim sonrası 3. ayda doğru cevap sayısında farklılık yokken 6. ayda doğru cevap sayısı eğitim öncesindeki seviyeye geriledi. Yüz yüze ve uzaktan eğitim metotları arasında tüm dönemler için verilen doğru cevap sayıları açısından istatistiksel farklılık belirlenmedi (p=0.51). Bu araştırmada anaokulu öğretmelerinin anafilaksi konusunda farkındalıklarının yetersiz olduğu, yüz yüze ve uzaktan canlı video eğitim ile etkin tanı ve tedavi yöntemlerini öğrenebildikleri, uzaktan canlı video ile eğitimin yüz yüz eğitim kadar etkili olduğu ve eğitim periyodlarının 6 ayda bir olacak şekilde tekrarlanması gerektiği sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler: Uzaktan eğitim, yüz yüze eğitim, anafilaksi, farkındalık, çocuk, anaokulu, öğretmen

In this study, it was aimed to determine the awareness and knowledge levels of kindergarten teachers about anaphylaxis, to measure the change in their knowledge levels before and after education, and to compare the effectiveness of face-to-face and distance education. Two hundred sixty (32.6%) of 790 teachers working in all kindergartens in the central districts of Konya Provincial Directorate of National Education were included in the study by random sampling. The research group was divided into two groups as face-to-face and remote live video training. The prepared survey questions were directed to the participants before the training, immediately after the training, at the 3rd and 6th months. The answer given was collected and recorded electronically. One hundred fifty three (58.8%) of the teachers who participated in the training completed all 4 questionnaires. Of the teachers who filled out all the questionnaires, 67 (43.8%) received face-to-face training and 86 (56.2%) remotely received training via live video connection. As a result of the study, a significant increase was found in the correct answers given to the questionnaire questions in the recognition and treatment steps of anaphylaxis after face-to-face and distance education (p<0.01). While there was no difference in the number of correct answers at the 3rd month after the training, the number of correct answers decreased to the pre-training level at the 6th month. There was no statistical difference between face-to-face and distance education methods in terms of the number of correct answers given for all periods (p=0.51). In this study, it was concluded that the awareness of kindergarten teachers about anaphylaxis is insufficient, they can learn effective diagnosis and treatment methods with face-to-face and remote live video training, education with remote live video is as effective as face-to-face education, and the training periods should be repeated every 6 months. Keywords: Distance education, face-to-face education, anaphylaxis, awareness, child, kindergarten, teacher