Kehf Sûresi çerçevesinde Karamânî tefsirinin tahkik ve değerlendirmesi

Bu çalışma, önemli bir tefsir kitabının tahkikini ve akademik bir incelemesini içermektedir. İncelenen eser, büyük müfessir Ahmed b. Mahmûd el-Karamânî (ö. 971/1564)'ye ait olup el-Keşşâf üzerine yazılmış bir haşiye niteliğindedir. Bu araştırmanın amacı, Ahmed b. Mahmûd el-Karamânî’nin kıymetli eseri olan Tefsîru’l Karamânî’yi tahkik ederek ilmi bir şekilde incelenmesini sağlamak, metinleri bilimsel tahkik esaslarına uygun şekilde düzenleyerek akademik çevrelere sunmak ve bu haşiyenin içerdiği önemli bilgileri en doğru biçimde aktarmaktır. Aynı zamanda, bu tür eserlerin ilim talebeleri için daha anlaşılır hale getirilmesi de hedeflenmiştir. Araştırma kapsamında, yazma eserlerin farklı nüshalarını elde ederek metinlerin tahkiki ve düzenlenmesi bilimsel yöntemlere uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma, iki ana bölüme ayrılmıştır: Birinci bölümde eserin yazarı Ahmed b. Mahmûd el-Karamânî’nin hayatı, ilmî kişiliği ve eserleri ele alınmıştır. İkinci bölüm müellifin tefsir yöntemi, metodolojisi, yazma nüshalar ve tahkik süreci detaylandırılmıştır. Metin bilimsel tahkik ilkelerine uygun şekilde düzenlenerek akademik bir çerçevede sunulmuştur. Çalışmanın sonunda, elde edilen bulgular değerlendirilmiş ve eserin ilmi katkıları ortaya konmuştur.

This study comprises the critical edition and academic analysis of a significant work of Qur’anic exegesis. The examined text belongs to the eminent mufassir Ahmed b. Mahmūd al-Karamānī (d. 971 AH / 1564 CE) and serves as a marginal commentary (ḥāshiya) on al-Kashshāf, the renowned tafsir by al-Zamakhsharī. The primary aim of this research is to critically edit and academically examine Tafsīr al-Karamānī, to organize its contents in accordance with the principles of scholarly textual verification (taḥqīq), and to present it to academic circles in a systematic and scholarly format. Another goal is to accurately convey the essential insights contained in this ḥāshiya and to make such classical works more accessible to contemporary students of Islamic sciences. As part of the research process, various manuscript copies were obtained, critically compared, and edited using academically recognized methods. The study is structured into two main chapters. The first chapter deals with the biography, scholarly profile, and works of Ahmed b. Mahmūd al-Karamānī. The second chapter elaborates on the author's exegetical method, overall methodology, the manuscript tradition, and the taḥqīq process in detail. The text has been edited in accordance with the principles of textual criticism and presented within an academic framework. In the conclusion, the findings of the study are evaluated, and the scholarly contributions of the work are highlighted.