Kur'ân İslam'ı Söylemi'nin Paradigmatik Açıdan Değerlendirilmesi (Türkiye Örneği)

Müslümanların yaşadıkları bütün can yakıcı problemlerin geleneksel İslam ve özellikle de hadislerden kaynaklandığını ileri süren “Kur’ân İslam’ı” söylemi kurtuluş için dini ahkâmın kaynağını Kur’ân’la sınırlandırmayı ve Kur’ân’la yetinmeyi önermektedir. Biz bu çalışmamızda Türkiye örneği üzerinden söylemin paradigmatik açıdan değerlendirilmesini yapmaya çalıştık. Giriş ve üç bölümden oluşan çalışmamız “Kur’ân İslam’ı” söyleminin kavramsal çerçeve ve tarihî arka planını; düşünsel kodları ve yönelimlerini; temel iddiaları ve vurgularını incelemektedir. Modern bir söylem olan Kur’âncılığın ele aldığı konularda nasıl bir perspektif ve bakış açısına sahip olduğu detaylandırılırken neden olduğu olumlu ve olumsuz yönlere de işaret edilmiştir. Ulaştığımız sonuç söylemin, İslam’ı sıfırdan ve yeniden tanımlamak istediğidir. Bu bağlamda genellemeci ve indirgemeci bir üslup geliştirilmiştir. Dinin üzerine kurulduğu bütün ontoloji ve epistomoloji topyekûn hesaba çekilmek istenmekte ve son tahlilde modern şartların dayatmasıyla çağdaş bir İslam anlayışı oluşturulmaya çalışılmaktadır. Söylem, Müslümanların sorunlarına çözüm bulmak iddiasıyla çıktığı yolda yeni ve büyük sorunlara yol açmış ve Müslümanları aşağılayan bir dil kurmuştur.

The rhetoric of Quranic Islam claims that all the problems that Muslims are dealing with stem from the traditional understanding of Islam and especially from the hadiths. To solve the problem, they suggest limiting the religious authority with the Quran and being content with the Quran. In this study, we tried to make a paradigmatic evaluation of the Quranic Islam rhetoric in the case of Turkey. Our study consists of an introduction and three chapters. We covered the conceptual framework and historical background of the Quranic Islam rhetoric, its intellectual codes, tendencies, central claims and main emphases. While understanding the perspective of Quranism as a modern concept, we pointed out the positive and negative aspects of its caused so far. We conclude that this rhetoric tries to redefine Islam from scratch by developing a generalist and reductionist approach. Calling the ontological and epistemological foundations of the religion to account and creating a modern understanding of Islam for a possible integration with the modern world are seen initial purposes of the Quranic Islam rhetoric. This modern approach claimed to find a solution to the problems of Muslims but caused new and significant problems on its way. Also, this rhetoric established a neoteric language that insults Muslims.