Sınıf öğretmenlerinin destek eğitim odaları hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi

Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma öğrencilerinin eğitim aldığı destek eğitim odalarına ilişkin görüşlerini belirlemeyi amaçlayan bu araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmada Ağrı ili Patnos ilçesinde yer alan destek eğitim odalarında görevli 20 sınıf öğretmeniyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşme formu 4 adet kişisel bilgileri içeren ve 12 adet destek eğitim odasına yönelik açık uçlu sorulardan oluşmaktadır. Görüşmeler sonunda elde edilen veriler betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre görüşmeye katılan öğretmenlerin büyük çoğunluğu destek eğitim odalarında verilen eğitim ile öğrencinin akademik ve sosyal anlamda gelişim gösterdiklerini, öğrencilerin ve öğrenci velilerinin destek eğitim odasına karşı tutumlarının genellikle olumlu olduğunu ifade etmişlerdir. Ayrıca katılımcı öğretmenlerin çoğu destek eğitim odalarının öğrencilerin ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz olduğuna ve bu odalarda materyal eksikliğinin bulunduğuna dikkat çekmişlerdir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre katılımcı öğretmenler destek eğitim odalarında öğrencinin ihtiyaçlarını karşılayacak materyallerin bulunması ve özel eğitime ihtiyacı olan öğrenciler için sadece bu amaçla kullanılmak üzere ayrı bir destek eğitim odasının oluşturulması gerektiği gibi önerilerde bulunmuşlardır. Bunun yanı sıra öğretmenler bu eğitimin sürelerinin yeterli olmadığını ve ders sürelerinin artırılması gerektiğini, verilen eğitimin başarılı ve kalıcı olabilmesi için aile ile iş birliğinin süreçte olması gerektiğini ifade etmişlerdir. Ayrıca katılımcı öğretmenler destek eğitim odalarında eğitim veren öğretmenlerin daha fazla bilgiye ihtiyaçları olduğu ve bunun için de hizmet içi eğitimlerin verilmesinin faydalı olacağı gibi önerilerde de bulunmuşlardır.

Case study pattern, one of the qualitative research patterns, was used for this research that aimed to determine the views of primary school teachers about resource rooms in which inclusive students received education. Semi-structured interviews were made with 20 primary school teachers who worked in resource rooms in the province of Patnos in Ağrı. The interview form consisted of open-ended questions, 4 of them intended for personal questions and 12 of them intended for resource room. Data acquired after the interviews were analyzed descriptively. The great majority of the teachers who participated in the interview stated that the students showed progress in academic and social fields with the education given in resource room and that students' and their parents' attitudes to resource rooms were generally positive. Most of the participating teachers drew attention to the fact that resource rooms were deficient in meeting the needs of the students and the fact that there was a lack of material in these rooms. According to the findings acquired after research, the participating teachers suggested that there had to be the material that would meet the needs of the students in resource rooms and that there had to be another separate resource room for the students who needed special training. In addition, the teachers stated that the training time was not adequate and there should be an increase in training time and stated that cooperation with the family should be during the process in order to be successful and permanent training. Furthermore, the participating teachers proposed that the teachers who gave education in resource rooms needed more knowledge and therefore in-service training would be beneficial to them.