İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Türkçe Yazmaları Koleksiyonunda 10715 numarada kayıtlı Mecmua-i İlahiyât

Türk edebiyatında dönemin sosyal ve kültürel hayatı hakkında bilgi vermesi yanında birçok şairden de bahsetmesinden dolayı mecmualar önemli kaynaklardandır. Kaynaklarda yer almayan ya da döneminde ilgi odağı haline gelmeyen şairlerin mecmualarda yer aldıkları da olmuştur. Çalışmamızın konusu İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Türkçe Yazmaları Koleksiyonunda yer alan 10715 numarada kayıtlı Mecmua-i İlahiyât'ın şekil ve içerik açısından incelenmesidir. Buna göre mecmuadaki şiirler transkribe edilmiş ve nesre çevirisi yapılmış olup şekil ve içerik yönünden incelenmiştir. İncelenen mecmuadaki şiirlerin çoğunluğu Türkçe olmakla birlikte Arapça ve Farsça şiirlere de rastlanmıştır. İncelenen 62 şaire ait 198 şiir tespit edilmiştir. Mecmuadaki şairlerin genel anlamıyla XIV-XVIII. yüzyıl şairleri arasından seçildiği dikkat çekmektedir. Mecmuada nazım şekilleri olarak en çok gazel, sonra koşma ve murabba nazım şekilleri kullanılmakla beraber muhammes ve kaside nazım şekilleri de tercih edilmiştir. Bu çalışmanın içerdiği şairler ve şiirler açısından alana katkı sağlaması amaçlanmaktadır.

In Turkish literature, mecmuas are important sources because they provide information about the social and cultural life of the period, as well as mentioning many poets. There were also poets who were not included in the sources or did not become the focus of attention in their period, and took place in the magazines. The subject of our study is the examination of Mecmua-i İlahiyât, registered at number 10715 in the Turkish Manuscripts Collection of the Istanbul University Rare Works Library, in terms of form and content. Accordingly, the transcription and prose translation of the mecmua were made and examined in terms of form and content. Although the majority of the poems in the examined mecmua are in Turkish, Arabic and Persian poems were also encountered. 198 poems belonging to 62 poets were identified. In the general sense of the poets in the mecmua, XIV.-XVIII. It is noteworthy that he was chosen among the poets of the 19th century. While ghazal and murabba are the most used verse forms in the mecmua, muhammes and qasida verse forms are also preferred. It is aimed to contribute to the field in terms of the poets and poems it contains.