Demirci, ŞerafettinKaya, Fatma2025-08-112025-08-1120252025Kaya, F. (2025). 2019-2023 tarihleri arasında N.E.Ü. Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Polikliniği'ne iş kazası nedeniyle adli rapor düzenlenmesi için başvuran ekstremite yaralanması olan adli olguların retrospektif incelenmesi. (Yayınlanmamış tıpta uzmanlık tezi) Necmettin Erbakan Üniversitesi, Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı, Konyahttps://hdl.handle.net/20.500.12452/19549İş kazaları, çalışanların sağlığını tehdit eden ve ciddi ekonomik ve sosyal sonuçlar doğuran önemli bir sorundur. Türkiye, ölümlü iş kazaları açısından Avrupa ortalamasının oldukça üzerinde yer almakta olup, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin geliştirilmesi gerekmektedir. İş kazalarında en sık etkilenen bölgeler ekstremiteler olup, bu tür yaralanmalar fonksiyon kaybı ve uzun süreli tedavi gerektirebilmektedir. Çalışmamızda, iş kazalarına bağlı ekstremite yaralanmaları sosyodemografik özellikleri (yaş, cinsiyet, yaralanma yaşı), yaralanma türleri, anatomik dağılımları (üst ve alt ekstremite), mevsimsel ve aylık dağılımları ile adli tıp açısından değerlendirilmesi (basit tıbbi müdahale, yaşamı tehlikeye sokan durum, duyu veya organ işlev kaybı, kemik ağırlığı etkisi) detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. Ayrıca, yaralanma türleri ile anatomik bölgeler arasındaki ilişki, eşlik eden diğer vücut bölgesi yaralanmaları ve ampütasyon olgularının özellikleri de incelemeye dahil edilmiştir. Çalışmamız iş kazalarına bağlı ekstremite yaralanmalarının sıklığını ve sonuçlarını ortaya koyarak, önleyici tedbirlerin belirlenmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Ayrıca, adli tıp perspektifinden yaralanmaların değerlendirilmesiyle hukuki süreçlere rehberlik edecek veriler sunmayı ve iş sağlığı ve güvenliği politikalarının geliştirilmesine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Yöntem: Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Polikliniği’nde 2019-2023 yılları arasında iş kazası nedeniyle adli rapor düzenlenmiş 128 olgunun retrospektif analizi ile gerçekleştirilmiştir.Veriler hasta dosyaları ve adli raporlardan elde edilmiş olup, SPSS (Statistical Package for Social Sciences for Windows) 22 programı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistiksel analizlerle (ortalama±standart sapma, ki-kare testi, Pearson ki-kare testi ve fisher exact testi, Mann-Whitney U testi, çoklu gruplarda Kruskal Wallis-H testi ) değerlendirilmiş ve p<0,05 anlamlılık düzeyi kabul edilmiştir. Bulgular: Olguların yaş ortalaması 37,67±13,22, yaralanma yaşı ortalaması 34,38±12,65 olarak bulunmuştur. En sık yaralanma 25-35 yaş grubunda (%28,7) gözlenmiş, olguların %93’ü erkek, %7’si kadınlardan oluşmuştur. Başvuru süresi ortalaması 0,22±0,54 yıl olarak hesaplanmıştır. Yaralanmalar en sık yaz mevsiminde (%29,7) ve temmuz ayında (%11,72) meydana gelmiştir. Yaralanmaların %35,2’si kesici alet, %28,1’i yüksekten düşme kaynaklı olup, üst ekstremite %53,9 ile en sık etkilenen bölge, alt ekstremite ise %39,8 oranında yaralanma göstermiştir. Üst ekstremitede el parmakları (%28,9), alt ekstremitede bacak (%18) en fazla etkilenen bölgelerdir. Kemik yaralanmaları %47,7 ile en sık görülen yaralanma tipi olmuş, alt ekstremitede kemik hasarı oranı (%60,8) üst ekstremiteye (%37,7) göre anlamlı derecede yüksektir (p=0,012). Adli tıp değerlendirmelerinde, olguların %15,6’sında yaralanmalar basit tıbbi müdahale ile giderilebilir bulunmuş, %14,1’inde yaşamı tehlikeye sokan durum saptanmış, %46,9’unda duyu/organ işlev kaybı olmadığı belirlenmiştir. Ampütasyon olguları %21,1 oranında görülmüş, bunların %75,9’u üst ekstremitede, %24,1’i alt ekstremitededir. Üst ekstremite ampütasyonlarında en fazla el parmakları etkilenmiş olup, en sık olarak ikinci ve üçüncü parmaklar (%27,5) etkilenmiştir. Sağ ve sol elde parmak ampütasyon dağılımı eşittir. Sonuç: Bu çalışma, iş kazalarının genç ve erkek çalışanlarda, yaz aylarında, kesici alet ve yüksekten düşme kaynaklı olarak daha sık gerçekleştiğini, üst ekstremitenin en çok etkilenen bölge olduğunu ve alt ekstremitede kemik hasarının daha fazla olduğunu ortaya koymuştur. Adli tıp değerlendirmeleri, yaralanmaların çoğunlukla basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunu ve ciddi fonksiyon kayıplarına yol açabileceğini göstermiştir. Bulgular, iş güvenliği önlemlerinin özellikle üst ve alt ekstremiteyi korumaya yönelik geliştirilmesi gerektiğini vurgulamakta olup, adli tıp uzmanlarının nedensellik ilişkisini belirlemedeki rolü, mağdurların hak kayıplarını önlemede kritik bir öneme sahiptir. Gelecekte yapılacak çok merkezli çalışmalar, bu verilerin genellenebilirliğini artırarak iş kazalarının önlenmesine ve adli tıp uygulamalarına katkı sağlayabilir.Objective: Occupational accidents represent a significant issue that threatens workers' health and leads to substantial economic and social consequences. Turkey ranks considerably above the European average in terms of fatal occupational accidents, underscoring the urgent need to enhance occupational health and safety measures. Among the most frequently affected areas in such incidents are the extremities, with injuries often resulting in functional loss and necessitating prolonged treatment. This study comprehensively analyzes extremity injuries caused by occupational accidents, focusing on sociodemographic characteristics (age, gender, age at the time of injury), types of injuries, anatomical distribution (upper and lower extremities), seasonal and monthly patterns, and their forensic evaluation (simple medical intervention, life-threatening conditions, loss of sensory or organ function, and the impact of bone weight). Furthermore, the relationship between injury types and anatomical regions, concurrent injuries to other body parts, and the characteristics of amputation cases have been incorporated into the analysis. This study aims to elucidate the frequency and outcomes of extremity injuries resulting from occupational accidents, thereby contributing to the development of preventive measures. Additionally, by evaluating these injuries from a forensic medicine perspective, it seeks to provide data to guide legal processes and support the advancement of occupational health and safety policies. Method: A retrospective analysis was conducted on 128 cases for which forensic reports were issued due to occupational accidents at the Forensic Medicine Outpatient Clinic of Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine Hospital between 2019 and 2023. Data were retrieved from patient files and forensic reports and analyzed using the SPSS (Statistical Package for the Social Sciences for Windows) version 22 software. Statistical evaluations were performed using methods such as mean ± standard deviation, chi-square test, Pearson chi-square test, Fisher’s exact test, Mann-Whitney U test, and Kruskal-Wallis H test for multiple groups, with a significance level of p<0.05. Results: The mean age of the cases was 37.67 ± 13.22 years, with a mean age at the time of injury of 34.38 ± 12.65 years. The highest incidence of injuries was observed in the 25-35 age group (28.7%), with 93% of the cases being male and 7% female. The mean time to presentation was 0.22 ± 0.54 years. Injuries occurred most frequently during the summer season (29.7%) and in July (11.72%). Among the injuries, 35.2% were caused by sharp instruments and 28.1% by falls from height. The upper extremity was the most affected region (53.9%), followed by the lower extremity (39.8%). Within the upper extremity, the fingers (28.9%) were most commonly injured, while in the lower extremity, the leg (18%) was the most affected area. Bone injuries were the most prevalent type of injury (47.7%), with a significantly higher rate of bone damage in the lower extremity (60.8%) compared to the upper extremity (37.7%) (p=0.012). Forensic assessments indicated that 15.6% of injuries were treatable with simple medical intervention, 14.1% were life-threatening, and 46.9% resulted in no loss of sensory or organ function. Amputations occurred in 21.1% of cases, with 75.9% affecting the upper extremity and 24.1% the lower extremity. Among upper extremity amputations, the fingers were most frequently involved, with the second and third fingers being the most affected (27.5%). The distribution of finger amputations was equal between the right and left hands. Conclusion: This study demonstrates that occupational accidents predominantly occur among young male workers, during the summer months, and are commonly caused by sharp instruments and falls from height. The upper extremity was the most affected region, while bone damage was more prevalent in the lower extremity. Forensic evaluations revealed that most injuries were not amenable to simple medical intervention and could result in significant functional impairment. These findings highlight the need to enhance occupational safety measures, particularly targeting the protection of the upper and lower extremities. The role of forensic medicine specialists in determining causality is crucial in preventing victims’ loss of rights. Future multicenter studies could enhance the generalizability of these findings, thereby contributing to the prevention of occupational accidents and the advancement of forensic medicine practices.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessİş KazasıOccupational AccidentEkstremite YaralanmasıExtremity InjuryAdli TıpForensic MedicineSpecialist Thesis944754