Sosyal hizmet kurumu çalışanlarında tükenmişlik: Konya örneği

Sosyal hizmet kurumları, hizmet verdiği alanlarda sağladığı desteklerle toplumun geniş bir bölümünü etkileyen sosyal problemleri önlemeye çalışmaktadır. Sosyal hizmet, toplumdaki hızlı değişim durumunda toplumun dışına itilme tehlikesi ile karşı karşıya kalan dezavantajlı grupların toplumsal sorunlarına ve problemli davranışlarına net bir biçimde parmak bastığından dolayı sosyolojinin perspektifine ve izah yöntemlerine gereksinim duymaktadır. Çalışmamızda Sosyal hizmet kurumlarının vermiş olduğu hizmetlerin sosyolojik olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Sosyal hizmet kurumlarının bir total kurum olmadığı, damgalanmış bireylere destek olduğu temasından hareket edilmiştir. Bu açıdan değerlendirildiğinde sosyal hizmet kurumları toplumda damgalanmış bireylerin artmasına neden olmamakta bilakis damgalanmış olan müracaatçılara kapı açmakta ve onlara destek olmaktadır. Konya il merkezinde faaliyet gösteren Konya Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı farklı kuruluşlarda çalışan meslek elemanlarının tükenmişlik düzeylerini belirlemek maksadı ile yapılan bu araştırmada, ilişkisel tarama modeli ile genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini, Konya Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü' ne bağlı; kadın konukevi, çocuk destek merkezi, huzurevi, bakım ve rehabilitasyon merkezi ve çocuk evleri sitesi kuruluşlarında çalışan meslek elemanlarından 39 bayan ve 37 erkek olmak üzere toplam 76 personel oluşturmaktadır. Araştırmada tamsayım yöntemi kullanılmış olup, 76 kişiden 69 kişiye ulaşılmıştır. Veri toplama aracı olarak "Demografik Sorular", "Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği" ve "Tükenmişlik Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarında, sosyal hizmet kurumu çalışanlarının tükenmişlik düzeylerinin eğitim değişkenine göre farklılık göstermediği saptanırken; mesleki kıdem değişkenine göre 11 yıl ve üzeri çalışan kişilerde duygusal, zihinsel ve fiziksel tükenmenin en fazla olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre, Duygusal Tükenme ve Zihinsel Tükenme boyutlarında herhangi bir farklılığa rastlanmamış olup, Fiziksel Tükenme boyutunda ise farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Social service institutions are trying to prevent social problems affecting a large part of the society with the support they provide. Social work needs sociological perspective and explanatory methods because of the social problems and problematic behaviors of disadvantaged groups faced with the danger of being pushed out of society in case of rapid change in society. In our study, sociological evaluation of the services provided by social service institutions has been made. The theme of social service institutions is that it is not a total institution and it supports the stigmatized individuals. In this respect, social services institutions do not cause an increase in the stigmatized population however, they open the door to the applicants who have been stamped and support them. This research, which aims to determine the burnout levels of the professionals working in different organizations of Konya Family, Labor and Social Services Provincial Directorate, is a research in the general survey model and in the relational survey model based on quantitative data. The population of the study consistsed of 76 personnel, 39 female and 37 male, working in the nursing and rehabilitation center, nursing home, women's guesthouse and children's home site affiliated to Konya Family, Labor and Social Services Provincial Directorate. In this study, the integer metod was used and 69 people were reached from 76 people. "Demographic Information From'', "Life Scale Quality of Employee'' and "Burnout Scale'' were used as data collection tools. In the results of the study, it was determined that the burnout levels of the social workers did not differ according to the educational variable, according to the professional seniority variable, emotional, mental and physical depletion were found to be the highest in people who worked for 11 years or more. According to the gender variable, there were no differences in the dimensions of Emotional Exhaustion and Mental Exhaustion, it is concluded that there is a difference in the Physical Exhaustion dimension.