Ortaokul öğrencilerinin problem kurma becerileri ile cebirsel düşünme düzeyleri arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı, ortaokul 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin problem kurma becerilerini ve cebirsel düşünme düzeylerini belirleyerek aralarında bir ilişki olup olmadığını tespit etmektir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden korelasyon türü ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 2016-2017 eğitim öğretim yılı güz döneminde Konya'nın Akşehir ilçesinde bulunan, MEB'e bağlı üç ortaokulda, 7. ve 8. sınıf düzeyinden 308 öğrenci katılmıştır. Araştırmada, öğrencilerin cebirsel ifadeleri anlama ve düşünme düzeylerini belirlemek amacıyla Hart vd. (1998) tarafından geliştirilen ve Altun (2005) tarafından Türkçe kullanıma uygun hale getirilen "Cebirsel Düşünme Düzeyi Testi (CDDT)" kullanılmıştır. Ayrıca öğrencilerin problem kurma becerisini ölçmek için problem kurmaya yönelik 3 bölüm ve her bölümde 2 madde olmak üzere toplam 6 maddeden oluşan "Problem Kurma Testi (PKT)" veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmada veri analizi için betimsel istatistik yöntemleri (frekans, yüzde hesabı) kullanılmıştır. Bunun yanı sıra öğrencilerin problem kurma testinden aldıkları puanların sınıf düzeyine ve cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığı Mann Whitney U-Testi ile incelenmiş, cebirsel düşünme düzeylerinin sınıf düzeyine ve cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığı ise Pearson Ki-Kare Testi ile incelenmiştir. Problem kurma becerileri ile cebirsel düşünme düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmek için ise Spearman Sıra Farkları korelasyon katsayısı tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin cebirsel düşünme düzeyleri ile problem kurma becerileri arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca sınıf düzeyi ile problem kurma becerisi arasındaki farklılık ve sınıf düzeyiyle cebirsel düşünme düzeyi arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş, cinsiyet ile öğrencilerin cebirsel düşünme düzeyleri arasında ve cinsiyet ile problem kurma becerisi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür.

The purpose of this study, to determine problem-posing skills and algebraic thinking levels and whether there is a relationship between problem-posing skills and algebraic thinking levels. In this research, correlations were used from quantitative research methods. In the fall semester of the 2016-2017 academic year, 308 students attending 7th and 8th grade in three secondary schools in the province of Konya were participated in the research. In the research, to determine the algebraic thinking levels of students, developed by Hart et al. (1998) and "Algebraic Thinking Level Test" adapted to Turkish by Altun (2005) was used. In addition, to measure the problem-posing skills of the students, suitable for each grade level "Problem Posing Test" consisting of 3 sections and each section 2 sub-items was used as a data collection tool. Descriptive statistical methods (frequency, percentage calculations) were used for the analysis of the data obtained in the research. Whether the students' scores from the problem-posing test varied according to class level and gender was examined with the Mann Whitney U-Test, whether the levels of algebraic thinking differed according to the class level and gender were examined by Pearson Chi-Square test. The Spearman's Rank Correlation coefficient technique was used to determine the relationship between problem-posing skills and algebraic thinking levels. As a result of the research, it was determined that there is a strong correlation between students' algebraic thinking level and problem-posing skills in the positive direction. In addition, the difference between class level and problem-building skills and the difference between class level and algebraic thinking level were statistically significant. There was no statistically significant difference between gender and algebraic thinking levels of students and between gender and problem-building ability.