OÇİDEP'e (Otistik çocuklar için davranışsal eğitim programı) dahil olan otizmli bir çocuğun ilkokula uyumunun incelenmesi

İlkokula uyum süreci normal gelişim gösteren öğrenciler için bile zor bir süreçken yetersizliği olan özel gereksinimli öğrenciler için daha zorlu geçebilmektedir. Özellikle otizm spektrum bozukluğu (OSB) gün geçtikçe yaygınlaşmakta olan, nedeni ve çözümü net olarak belirlenemeyen bir yetersizliktir. Ancak yapılan araştırmalar erken ve yoğun eğitim ile çocukların beceri gelişimlerinde ve zeka puanlarında artış olduğunu, davranış sorunlarında azalma olduğunu ve kaynaştırma eğitimine daha fazla hazır olduklarını göstermiştir. Türkiye'de yürütülmekte olan otistik çocuklar için davranışsal eğitim programı (OÇİDEP) bu tür çocuklar için geliştirilen erken ve yoğun bir eğitim programıdır. Bu çalışmada OÇİDEP'e devam etmekte olan bir çocuğun ilkokula uyumu incelenmiştir. İlkokula uyum süreci çocuktaki dil-iletişim becerileri, motor becerileri, bağımsız yaşam becerileri, davranış değişimleri, akademik becerileri ve sosyal becerilerindeki değişimler incelenerek belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sürecinde araştırma konusu çocuğun ilkokula uyumu sınıf öğretmeninin, ailesinin ve OÇİDEP eğitmeninin görüşleri ile belirlenmiştir. Çalışmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması modeli kullanılmıştır. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiş ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Çalışma sonucunda ortaya çıkan bulgular araştırma konusu çocuğun davranış sorunlarında azalma olduğunu, beceri alanlarında gelişim sağladığını ve okula sosyal uyumunun geliştiğini göstermektedir. Buna göre otizmli çocukların küçük yaşta yetersizlikleri fark edilerek tanılanması, erken yaşta eğitime başlatılması ve OÇİDEP gibi özel eğitim programlarının yaygınlaştırılması önerilmektedir.

As the adaptation period to primary school is a difficult period even for normal growing children, it can be more challenging for children who have insufficiency and special needs. Especially autism spectrum disorder is an insufficieny that is becoming more common and its cause and solution can not be clearly determined. However researches showed that with an early and intense education there was an increase in the skills development and intelligence scores of children, decreased behavioral problems, and more ready for mainstreaming education. Behavioral education program for children with autism (BEPCA) that are being carried out in Turkey is an early and intensive education program developed for this kind of children. In this study, primary school adaptation of a child who is continuing to BEPCA is examined. The adaptation process to primary school was tried to determine by examining the changes in language-communication skills, motor skills, independent life skills, behavioral changes, academic skills and social skills of these children. In the study period, the subject of the research was determined according to the opinions of the primary school teacher, his/her family and BEPCA educator. In the study, the case study model of qualitative research designs was used. The results of the study shows that the behavioral problems of the child that is subject of the research has decreased, development of skill areas and social adaptation to school has improved. According to this, notice and diagnose of the insufficiency of children with autism at an early age, start to their education and dissemination of special education programs such as BEPCA are recommended.