Kaynaştırma öğrencilerinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine yönelik görüş ve gereksinimlerinin incelenmesi

Kaynaştırma eğitimi, özel gereksinimli öğrencinin akranlarıyla birlikte eğitim almasını sağlamak için yapılan bir uygulamadır. Bu uygulama sadece özel gereksinimli öğrencinin sınıfa yerleştirilmesi ile sınırlı değildir. Aynı zamanda öğrencinin eğitimine yönelik ihtiyaçlarını karşılamak için çeşitli düzenlemelerin yapılmasını da gerektirir. Kaynaştırma uygulamasının en önemli unsuru olan öğretmenler, sınıfta daha fazla dikkat ve ilgiye ihtiyacı olan kaynaştırma öğrencisinin öğrenme ihtiyaçlarına göre eğitim materyalleri ve yöntemleri seçmelidir. Bunun yanı sıra, özel gereksinimli çocukların sosyal ve duygusal ihtiyaçlarına da dikkat edilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda araştırmamız, kaynaştırma eğitimine dâhil olan öğrenciler ve öğretmenleriyle görüşerek, öğrencilerin ihtiyaçlarına uygun din eğitimi almalarını sağlamak, sorunlarını çözmek ve beklentilerini karşılamak amacıyla ele alınmıştır. Araştırmada görüşme yöntemi kullanılmıştır. Görüşmeler yüz yüze gerçekleştirilmiş ve her görüşmenin ses kaydı alınarak veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen veriler, öğrencilerin DKAB dersine yönelik görüşleri, sorunları ve beklentilerine dair bilgiler sunmuştur. Bu veriler, kaynaştırma öğrencilerinin ihtiyaçları doğrultusunda verimli bir şekilde din eğitimi almaları, DKAB dersinde karşılaşılan sorunların çözülebilmesi, beklentilerinin karşılanması ve verilen eğitimin iyileştirilmesi için önemlidir. Bulgular arasında, öğrencilerin bazı ders etkinliklerinde zorlandıklarını ve öğretmenlerin gerekli öğretim tekniklerini bilmedikleri veya kullanmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin beklentilerine ve ihtiyaçlarına göre öğretim içeriği basitleştirilmeli, yöntem ve teknikler uyarlanmalıdır. Ayrıca öğrencilerin sosyal etkinliklere katılımları konusunda desteklenmeleri gerektiği de ulaşılan sonuçlar arasındadır. Öğretmenlerin kaynaştırma uygulaması konusunda bilgi eksikliklerinin giderilmesi, öğrencilerin ihtiyaçlarına ve beklentilerine daha duyarlı olunması, öğrencilerin bireysel amaçlarına göre takip edilmesi ve öğrenciler arasında daha fazla iş birliği ve dayanışma sağlamak için farklı etkinlikler düzenlenmesi gibi önerilerde bulunulmuştur.

Inclusive education is the practice of ensuring that students with special needs receive education alongside their peers. This practice involves more than just placing the student with special needs in the classroom; it also requires various arrangements to be made to provide the educational needs of the student. The teacher, who is a crucial element of inclusion practice, should select appropriate educational materials and methods that cater to the learning needs of students requiring additional attention and interest in the classroom. It is also important to consider the social and emotional needs of children with special needs. The research was conducted by interviewing students and teachers involved in inclusive education and the aim was to ensure that students receive religious education that is suitable for their needs, solves their problems, and meets their expectations. In the research, the interview method was used. Interviews were face-to-face and each of them was audio recorded. The data were analysed using descriptive analysis techniques. The data obtained provide information about the students' views, problems, and expectations towards the RCM course. This information is important for ensuring that inclusion students receive religious education efficiently, for addressing any problems encountered in the RCRE course, meet their expectations and improve the education provided. The findings revealed that students encountered difficulties in certain lesson activities, and teachers lacked the necessary teaching techniques or do not use them. According to students' expectations and needs, teaching content should be simplified, and methods and techniques should be adapted. The study also concluded that supporting students to participate in social activities is important. Suggestions have been made to address the issue of teachers' lack of knowledge about mainstreaming. It is recommended that teachers become more sensitive to students' needs and expectations, and that they follow students according to their individual goals. Additionally, organising different activities can help to promote cooperation and solidarity among students.