Moringa oleifera'nın deneysel periodontitiste periodontal inflamasyon ve oksidatif stres parametreleri üzerine etkisi

Giriş: Moringa oleifera (MO), tropik ve subtropiklerin birçok ülkede yetişen oldukça değerli bir bitkidir. Yüksek besin değeri ile geniş bir tıbbi kullanım yelpazesine sahiptir. MO yaprakları, antioksidan, antiinflamatuvar doku koruyucu, analjezik, antiülser, antihipertansif, radyoprotektif ve immünomodülatör etkiler dahil olmak üzere çok çeşitli biyolojik aktivitelere sahiptir. Bu çalışmanın amacı sıçanlar üzerinde oluşturulan deneysel periodontitis modelinde MO’nun antiinflamatuvar ve antioksidatif etkinliğini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmamızda; 40 adet wistar albino sıçan, 5 deney grubuna ayrıldı; Grup 1: kontrol grubu (K) (n:8), grup 2: deneysel periodontitis grubu (P) (n:8), grup 3: deneysel periodontitis oluşturulan ve oral gavaj yoluyla 100 mg/kg MO verilen grup (P+MO100) (n:8), grup 4: deneysel periodontitis oluşturulan ve oral gavaj yoluyla 200 mg/kg MO verilen grup (P+MO200) (n:8), grup 5: deneysel periodontitis oluşturulan ve oral gavaj yoluyla 400 mg/kg MO oral gavaj yoluyla verilen grup (P+MO400) (n:8). Gruplarda deneysel periodontitis, mandibular birinci molar dişlerin etrafına 4- 0 ipek süturler bağlanarak ligasyon yoluyla oluşturuldu. Sıçanlara 4 hafta boyunca oral gavaj yoluyla distile suda çözdürülmüş MO verildi. 4. haftanın sonunda tüm sıçanlara ötenazi işlemi uygulandı. Ötenazi öncesi alınan serum örneğinlerindeki interlökin-1 Beta (IL-1β), interlökin-6 (IL-6) ve tümör nekrotizan faktör alfa (TNF-α) sitokin seviyeleri ile inflamatuvar etkinlik; malondialdehit (MDA), süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GPx) belirteçlerinin seviyeleri ile antioksidan etkinlik Enzyme Linked Immunoabsorbent Assay (ELISA) yöntemiyle değerlendirildi. Alveolar kemik kaybı histomorfometrik olarak imaj analiz yöntemiyle değerlendirilmiş olup osteoblast, osteoklast ve inflamatuvar hücreler sayılarak skorlandı. İstatistiksel analiz için Kruskal Wallis testi ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. Çalışma kapsamında anlamlılık düzeyi (p<0.05) olarak belirlendi. Bulgular: P grubunda K grubuna göre IL-1β, IL-6 ve TNF-α, MDA, alveolar kemik kaybında anlamlı seviyede artış ve SOD, GPx seviyesinde anlamlı azalma görüldü. (p<0.05). P+MO100 ve P gruplarında IL-1β, IL-6, TNF-α, MDA, SOD, GPx seviyelerinde anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p>0.05). P+MO200 ve P+MO400 gruplarında P grubuna kıyasla IL-1β, IL-6 ve TNF-α, MDA ve alveolar kemik kaybı miktarının daha az olduğu, SOD ve GPx seviyelerinin ise daha yüksek olduğu tespit edildi (p<0.05). K, P+MO200 ve P+MO400 gruplarında inflamatuvar hücre ve osteoklast sayıları diğer gruplara göre anlamlı derecede düşüktü (p<0.05). Osteoblast sayıları ise K, P+MO200 ve P+MO400 gruplarında diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksekti (p<0.05). Sonuçlar: MO’nın yapılan biyokimyasal, histopatolojik ve histomorfometrik ölçümlerle periodontitis üzerinde olumlu etkisi olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmanın sınırları dahilinde MO’nın 200 mg/kg ve 400 mg/kg dozlarının proinflamatuvar sitokin seviyelerini ve inflamatuvar hücre sayısını azalttığı, antioksidatif etki gösterdiği, osteoblastik etkiyi artırarak antirezorptif etkinliğinin olduğu, böylece periodontitiste koruyucu ve tedavi edici bir ajan olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

Introduction: Moringa oleifera (MO) is a very valuable plant that grows in many countries of the tropics and subtropics. It has a wide range of medicinal uses with high nutritional value. MO leaves have a wide variety of biological activities, including antioxidant, anti-inflammatory, tissueprotective, analgesic, antiulcer, antihypertensive, radioprotective, and immunomodulatory effects. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of MO, which has known anti-inflammatory and antioxidative activity, in rats with experimental periodontitis. Method: In our study; 40 wistar albino rats were divided into 5 experimental groups; Group 1: control group (C) (n:8), group 2: experimental periodontitis group (P) (n:8), group 3: group with experimental periodontitis and given 100 mg/kg MO via oral gavage (P+MO100) (n:8), group 4: group with experimental periodontitis and administered 200 mg/kg MO via oral gavage (P+MO200) (n:8), group 5: group with experimental periodontitis induced and 400 mg/kg MO via oral gavage given group (P+MO400) (n:8). Experimental periodontitis in groups was created by ligation by tying 4-0 silk sutures around the mandibular first molars. Rats were given MO dissolved in distilled water by oral gavage for 4 weeks. At the end of the 4th week, all rats were euthanized. In serum samples taken before euthanasia, inflammatory efficacy with interleukin-1 Beta (IL-1β), interleukin-6 (IL-6) and tumor necrotizing factor alpha (TNF-α) cytokine levels and antioxidant efficacy with malondialdehyde (MDA), superoxide dismutase (SOD), glutathione peroxidase (GPx) markers levels were evaluated by Enzyme Linked Immunoabsorbent Assay (ELISA) method. Alveolar bone loss was evaluated histomorphometrically by image analysis method and osteoblasts, osteoclasts and inflammatory cells were counted and scored. Kruskal Wallis test and Mann-Whitney U test was used for statistical analysis. Within the scope of the study, the level of significance was determined as (p<0.05). Results: There was a significant increase in IL-6, IL-1β, TNF-α, MDA, alveolar bone loss and a significant decrease in SOD, GPx levels in the P group compared to the K group. (p<0.05). No significant difference was observed in IL-1β, IL-6, TNF-α, MDA, SOD, GPx levels in P+MO100 and P groups (p>0.05). It was determined that the amount of IL-1β, IL-6, and TNF-α, MDA, and alveolar bone loss was lower in the P+MO200 and P+MO400 groups compared to the P group, while the SOD and GPx levels were higher (p<0.05). Inflammatory cell and osteoclast counts were significantly lower in the K, P+MO200, and P+MO400 groups compared to the other groups (p<0.05). In addition, the osteoblast count was significantly higher in K, P+MO200, and P+MO400 groups compared to the other groups (p<0.05). Conclusion: MO has been shown to have a positive effect on periodontitis with biochemical, histopathological and histomorphometric measurements. Within the limits of this study, it was determined that 200 mg/kg and 400 mg/kg doses of MO were decreased proinflammatory cytokine levels and the number of inflammatory cells, provided an antioxidative effect and had antiresorptive activity by increasing the osteoblastic effect. Thus, it was concluded that MO can be used as a preventive and therapeutic agent in periodontitis.