6360 sayılı kanunla güçlenen büyükşehir belediye modeli ile değişen Türk idare yapısı ve modelin kırılganlıkları

Klasik yönetim paradigmasının yeniden tanımlandığı küreselleşme ile birlikte yerel yönetimlerin devlet idari teşkilatı içerisindeki özgül ağırlıkları artmıştır. Bu bağlamda, 2014 yılında uygulamaya giren 6360 sayılı Kanun da, özellikle büyükşehir belediyeleri bakımından önemli değişiklikler getirmiştir. Bu çalışmada, büyükşehir belediyelerinin yetkilerinin ve sınırlarının genişlemesinin Türk İdari sistemine etkileri araştırılmıştır. Büyükşehir belediyelerinin kırsal alanlara doğru genişlemesiyle birlikte bir taraftan hizmette etkinlik, yönetimde yeknesaklık ve katılımcılık arttırılmış; fakat diğer yandan mahalli hizmet sunumunun büyükşehir uhdesinde merkezileşmesi, dağınık şehirleşmenin hizmet sunumunu güçleştirmesi, ilçe belediyelerinin kaynak sıkıntısına girmesi, köy geleneğinin aşınmasıyla aidiyet duygusunun kaybolması ve benzeri sakıncalar ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, ilgili kanunun uygulanmasına dair ilk tecrübeler; yerel yönetim sisteminin, yerel demokrasiyi güçlendirecek, yerel yönetim organlarının etkin bir kaynak dağılımı çerçevesinde koordineli bir şekilde çalışmalarını temin edecek, hesap verilebilir bir yapıya kavuşturulmasının gerekliliğini ortaya koymaktadır.

With the globalization, the specific weights of the local administrations in the state administrative organization have increased. In this context, Law No. 6360, which entered into force in 2014, has also made significant changes, especially in terms of metropolitan municipalities. In this study, the effects of the powers of the metropolitan municipalities and the expansion of their borders were investigated to the Turkish administrative system. With the enlargement of the metropolitan municipalities towards the rural area, efficiency in service, uniformity in management and participation increased; but centralization of local service provision in the city center, difficulty in providing service to the scattered urbanization, insufficiency of the resources of the district municipalities and disappearance of belongingness due to the erosion of the village tradition. As a result, it is necessary to ensure that the local government system will provide an accountable structure that will strengthen the local democracy and ensure that the local government bodies operate in a coordinated manner within an effective allocation of resources.