Zirkonya ve poli-eter-keton-keton(pekk) alt yapılı farklı seramik sistemlerinin kırılma dayanımlarının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalıĢmanın amacı CAD/CAM ile tasarlanmıĢ hem monolitik hem de iki tabakalı farklı malzemeler kullanılarak hazırlanan restorasyonların kırılma dayanımlarının karĢılaĢtırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: ÇekilmiĢ ve prepare edilmiĢ bir premolar diĢten altmıĢ adet Cr-Co metal die çoğaltıldı ve farklı CAD/CAM materyalleri ile restore edildi.Örnekler, kullanılan CAD / CAM malzeme türüne göre beĢ gruba (n = 12) ayrılmıĢtır: Grup S, monolitik zirkonya ile güçlendirilmiĢ lityum silikat; Grup ZI, iki tabakalı zirkonya alt yapılı lityum disilicate; Grup ZE, iki tabakalı zirkonya alt yapılı resin-infiltre hibrid seramik; Grup PI, iki tabakalı poli-eter-keton-keton (PEKK) alt yapılı lityum disilicate; ve Grup PE iki tabakalı PEKK alt yapılı resin-infiltre hibrid seramik. Tüm örnekler selt-etch resin siman ile (Multilink N), Cr-Co metal die lara simante edildi. Örnekler çiğneme simülatörü ile yaĢlandırıldı ve daha sonra kırılma testi yapıldı. Verilerin istatistiksel analizi, kırılma değerleri açısından Kruskall-Wallis ve Mann-Whitney U testleri (=0,05) ile yapılmıĢtır. Sonuç: Monolitik restorasyon Ģeklinde hazırlanan Grup S (1930 N) diğer gruplara göre en yüksek kırılma dayanımı göstermiĢtir (p<0,05), grup ZI (1165,41 N) bu grubu takip etmiĢtir. Diğer gruplar karĢılaĢtırılabilir sonuçlara sahiptir. Özet: Monolitik zirkonya ile güçlendirilmiĢ lityum silikat CAD/CAM seramikler, posterior bölgedeki ortalama okluzal kuvvetleri önemli ölçüde aĢan kırılma direnci değerleri göstermiĢlerdir.

Objectives: The aim of this study was to compare the fracture strengths of restorations made with different materials and designed as either monolithic or bilayered using computer aided design/computer aided manufacturing (CAD/CAM) systems Material and methods: Sixty Cr-Co based metal dies were duplicated from an extracted and prepared premolar and then restored with different CAD/CAM materials. Specimens were divided into five groups (n=12) according to the type of CAD/CAM material used: Group S, monolithic zirconia-reinforced lithium silicate; Group ZI, bilayered zirconia substructure with lithium disilicate; Group ZE, bilayered zirconia substructure with resin-infiltre hybrid ceramic; Group PI, bilayered poly-ether-kethone-kethone (PEKK) substructure with lithium disilicate; and Group PE, bilayered poly-ether-kethone-kethone substructure with resin-infiltered hybrid ceramic. All specimens were cemented on Cr-Co metal dies with a self-etch resin cement (Multilink N). The specimens were subjected to cyclic mechanical loading, and fracture testing was performed. The statictical analyses of the data were made with Kruskall-Wallis and Mann-Whitney U tests (=0,05), in terms of fracture resistance values. Result:The monolithic crowns with Group S (1930 N) showed a higher fracture strength than the other groups (p<0.05), followed by group ZI (1165,41 N). The remaining groups had comparable results. Conclusion: Monolithic zirconia-reinforced lithium silicate CAD/CAM ceramics have better fracture resistance considerably exceeding the average occlusal force in the posterior region.