Hızlandırılmış yaşlandırma işleminin iki farklı polisaj tekniği uygulanan kompozit materyallerde renk stabilitesi ve yüzey özelliklerine etkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, iki farklı polisaj sisteminin hızlandırılmış yapay yaşlandırma (accelerated artificial aging / AAA) varlığında ve yokluğunda kompozit rezin materyallerde renk, yüzey pürüzlülüğü ve mikrosertlik üzerindeki etkisini in vitro olarak değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmada 6 farklı kompozit rezin [(Universal Restoratif 200, 3M-ESPE, ABD), (G-Aenial Anterior, GC, Japonya), (Ceram-X Duo, Dentsply, ABD), (Admira, Voco, Almanya), (IPS Empress Direct, Ivoclar, Lıechtensteın), (Clearfil Majesty Esthetic, Kuraray, Japonya)] değerlendirildi. Her kompozit rezin grubunda 30 örnek olacak şekilde toplamda 180 örnek 8 mm çapında ve 2 mm derinliğinde disk şeklinde teflon kalıplar yardımıyla hazırlandı. Kompozit rezin gruplar; kontrol (şeffaf bant), disk (OptiDisc, Kerr, İsviçre) ve lastik (Dimanto, Voco, Almanya) grubu olmak üzere 3 alt gruba ayrıldı (n=10). Kompozit rezin örneklerin renk değişimlerinin hesaplanmasında (ΔE00) CIEDE 2000 renk formülü kullanıldı. AAA öncesi ve sonrası, örneklerin yüzey pürüzlülüğü (Ra, µm) ve Vickers mikrosertlik (VHN) değerleri ölçüldü. Elde edilen verilerin renk değişimleri için iki yönlü varyans analizi (Two-way ANOVA) yüzey pürüzlülüğü ve mikrosertlik değerleri için üç yönlü varyans analizi (Three-way ANOVA) kullanıldı. Çoklu karşılaştırmalar için Tukey testi kullanıldı (p<0.05). Bulgular: 300 saat AAA sonrasında kompozit rezinlerde klinik olarak kabul edilemez ΔE00 değerleri (2-4,43) tespit edilmiştir. AAA sonrası tüm materyallerde L değerleri azalırken, b değerlerinde artış gözlendi. Kontrol grupları polisaj uygulanan gruplara göre daha düşük renk değişikliği gösterdi. IPS Empress Direct diğer kompozit rezin gruplara göre (Universal Restoratif 200 haricinde) daha düşük renk değişikliği gösterdi. AAA öncesi şeffaf bant uygulanan Universal Restoratif 200 daha pürüzsüz değerler gösterdi (p<0.05). Dimanto uygulanan kompozit materyaller arasında yüzey pürüzlülüğü değerlerinde AAA öncesi tüm materyallerde, AAA sonrası (Ceram-X Duo ve Universal Restoratif 200 haricinde) fark gözlenmedi. Tüm gruplarda Universal Restoratif 200 kompozit rezinin diğer kompozitlere göre VHN değerleri daha yüksek bulundu (p<0.05). Renk değişimi (ΔE00) ile yüzey pürüzlülüğü değerleri değişimi (ΔRa) arasında aynı yönlü ve zayıf bir ilişki olduğu saptandı (p<0.05). Sonuç: AAA, kompozit tipi ve polisaj metodu yüzey pürüzlülüğü ve mikrosertliği anlamlı şekilde arttırdı. Kompozit tipi ve polisajın etkileşimi renk değişimini etkilemedi. Renk değişimi ve pürüzlülük değerleri açısından nanohibrit kompozit (IPS Empress Direct) ve mikrohibrit kompozit rezinin (Universal Restoratif 200) klinik kullanım için önerilebilir.

Aim: The aim of this in vitro study is to evaluate the effect of two different polishing systems on color, surface roughness and microhardness of composite resin materials in the presence and absence of accelerated artificial aging (AAA). Material and Method: In the study, six different composite resins [(Universal Restorative 200, 3M-ESPE, USA), (G-Aenial Anterior, GC, Japan), (Ceram-X Duo, Dentsply, USA), (Admira, Voco, Germany), (IPS Empress Direct, Ivoclar, Lechtenstein), (Clearfil Majesty Esthetic, Kuraray, Japan)] were evaluated. A total of 180 samples, including 30 samples in each composite resin group, were prepared with the help of disc shaped Teflon molds of 8 mm diameter and 2 mm depth. Composite resin groups; They were divided into 3 subgroups (n = 10) as control (Mylar strip), disc (OptiDisc, Kerr, Switzerland) and tire (Dimanto, Voco, Germany) group. Color change (ΔE00) of composite resin samples were calculated using the CIEDE 2000 color formula. Before and after AAA, surface roughness (Ra, µm) and Vickers microhardness (VHN) values of the samples were measured. Two-way analysis of variance (Two-way ANOVA) for color changes in the data obtained, three-way analysis of variance (Three-way ANOVA) for surface roughness and microhardness values were used. Tukey test was used for multiple comparisons (p <0.05). Results: Clinically unacceptable ΔE00 values (2 - 4.43) were detected in composite resins after 300 hours of AAA. After AAA, L values decreased in all materials, while b values increased. Control groups showed less color change than polished groups. IPS Empress Direct showed less discoloration than other composite resin groups (except Universal Restorative 200). Universal Restorative 200 with Mylar strip applied before AAA showed smoother values (p<0.05). There was no difference surface roughness values between the composite materials applied with Dimanto in all materials before and after AAA (except Ceram-X Duo and Universal Restoratif 200). VHN values of Universal Restorative 200 composite resin were higher than other composites in all groups (p<0.05). It was determined that there is a weak and same directional relationship between the color change (ΔE00) and the change in surface roughness values (ΔRa) (p<0.05). Conclusion: AAA, composite type and polishing method significantly increased surface roughness and microhardness. The interaction of the composite type and polishing method did not affect the color change. In terms of discoloration and roughness values, nanohybrid composite (IPS Empress Direct) and microhybrid composite resin (Universal Restorative 200) can be recommended in the clinical use.