Xi Jinping dönemi Çin dış politikasının neoklasik realist analizi

Bu tez, Çin’in dış politikasını, Xi Jinping dönemi odaklı olarak neoklasik realizm kuramı çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Neoklasik realizm, uluslararası sistemin devlet davranışları üzerindeki etkisini kabul etmekle birlikte, dış politika kararlarının yalnızca yapısal etkenlerle değil, aynı zamanda lider algıları, stratejik kültür, ideolojik yapılar ve iç politik dinamiklerle birlikte şekillendiğini öne sürmektedir. Bu bağlamda çalışmada, Çin’in yükselen küresel gücünün arka planında yer alan hem sistemsel baskılar hem de içsel faktörler mercek altına alınmıştır. İlgili perspektifte, ABD’nin sistemik baskılar yoluyla Çin’i dengeleme stratejileri ele alınmış olup, Çin’in bu stratejileri Xi Jinping’in liderlik vizyonu ve iç politik unsurlar kapsamında dış politik çıktılarına dönüştürme kapasitesi incelenmiştir. Nitekim sistemik baskılar ve içsel unsurlar tarafından şekillendirilen dış politika pratikleri, Kuşak ve Yol Girişimi, Çin’in Güney Çin Denizi Politikaları ve Tayvan’a yönelik tutumu ele alınarak açıklanmıştır.

This thesis aims to analyze China’s foreign policy within the framework of neoclassical realism, with a focus on the Xi Jinping era. Neoclassical realism acknowledges the impact of the international system on state behavior; however, it asserts that foreign policy decisions are shaped not only by structural factors but also by leadership perceptions, strategic culture, ideological structures, and domestic political dynamics. In this context, both the systemic pressures and internal factors that have contributed to China’s rise as a global power are examined. From this perspective, the United States’ strategies to balance China through systemic pressures are discussed, and China’s capacity to transform these strategies into foreign policy outcomes within the framework of Xi Jinping’s leadership vision and domestic political elements is analyzed. Accordingly, foreign policy practices shaped by systemic pressures and internal factors are demonstrated through the Belt and Road Initiative, China’s South China Sea policies, and its stance toward Taiwan.