Tip 1 Diabetes Mellituslu Çocuk Ve Adölesanlarda Poliendokrinopati Sıklığı

Tip 1 diyabetes mellitus (T1DM), çocukluk çağı diyabetlerinin büyük kısmını oluşturan kronik, metabolik bir endokrin hastalıktır. Kendi başına otoimmün bir bozukluk olan T1DM’ye, sıklıkla bir veya daha fazla otoimmün hastalığın eşlik edebileceği bilinmektedir. Araştırmalar, T1DM’li bireylerde otoimmün hastalıkların görülme sıklığının genel popülasyona göre daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Bu nedenle, eşlik eden hastalıklar sınıflandırılarak otoimmün poliglandüler sendromlar (OPS) başlığı altında incelenmiştir. Bizler bu çalışmada hastalığa eşlik eden diğer otoimmün hastalıkları klinik ve laboratuvar tetkiklerini inceleyerek temelde OPS sıklığını tespit etmeyi ve tıp literatürüne katkı sunmayı amaçladık. Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinolojisi Polikliniğinde Ocak 2010 ve Aralık 2022 tarihleri arasında takip edilen T1DM’li hastaların dosyaları retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların tanı yaşı, tanı anındaki klinik sınıflaması, rutin laboratuvar tetkikleri ve mevcut ek hastalıkları incelendi. İstatiksel analizler için SPSS 22.0 programı kullanıldı ve p<0,05 olması anlamlı kabul edildi. Çalışmamız için Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi 20/06/24 tarihli ve 244 numaralı kararı doğrultusunda etik kurul onayı alındı. Çalışmaya %47,2’si kız, %52,8’i erkek olan 108 T1DM’li hasta dahil edildi. Hastaların %16,7’sinde eşlik eden en az bir otoimmun hastalık vardı.Tip 1 diyabeti olan 108 hastanın %6,5’inde (n=7) tip 3a OPS, %1,9’unda (n=2) tip 3b OPS vardı. Bu çalışmada, T1DM’li çocuklarda OPS sıklığını belirlemek ve tanı anı ile takip sürecinde semptomdan bağımsız olarak otoimmün hastalıklar açısından düzenli taramanın gerekliliğine dikkat çekmek amaçlanmıştır.

Type 1 diabetes mellitus (T1DM) is a chronic metabolic endocrine disorder that constitutes the majority of childhood diabetes cases. While it is an autoimmune disease itself, T1DM is frequently associated with other autoimmune conditions. Studies have shown that the prevalence of autoimmune diseases is higher in individuals with T1DM compared to the general population. Therefore, these coexisting conditions have been classified under the term autoimmune polyglandular syndromes (APS). This study aimed to determine the frequency of APS in pediatric T1DM patients by evaluating their clinical and laboratory findings, and to emphasize the importance of routine screening for autoimmune comorbidities, regardless of symptoms. Medical records of patients followed at Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine, Department of Pediatric Endocrinology, between January 2010 and December 2022, were retrospectively analyzed. Data on age at diagnosis, clinical presentation, laboratory results, and coexisting autoimmune diseases were collected. Statistical analyses were performed using SPSS version 22.0, with p<0.05 considered significant. Ethical approval was obtained from the Ethics Committee of Necmettin Erbakan University (Decision No: 244, dated 20/06/2024). A total of 108 children with T1DM were included; 47.2% were female and 52.8% male. At least one accompanying autoimmune disease was present in 16.7% of patients. Among them, 6.5% (n=7) met criteria for APS type 3a, and 1.9% (n=2) for APS type 3b. Our findings underline the need for regular screening for autoimmune diseases in children with T1DM from diagnosis onward, given their increased susceptibility even in the absence of clinical symptoms.