Rezorbe maksiller posterior bölgede kısa implantlar ve vertikal ogmentasyonu takiben kullanılan uzun implantların sonlu elemanlar yöntemi ile biyomekanik analizi
| dc.contributor.advisor | Öncü, Elif | |
| dc.contributor.author | Dinçer, Nisa Nur | |
| dc.date.accessioned | 2025-10-20T13:49:34Z | |
| dc.date.available | 2025-10-20T13:49:34Z | |
| dc.date.issued | 2021 | |
| dc.date.submitted | 2021 | |
| dc.department | NEÜ, Diş Hekimliği Fakültesi, Periodontloji | |
| dc.description.abstract | Giriş ve Amaç: Günümüzde diş eksikliklerinin rehabilitasyonu amacıyla implant destekli sabit veya hareketli protezler sıklıkla tercih edilmektedir. Fakat aşırı rezorbe kretlerde uygulama yapılacağı zaman, dental implantlar için yeterli kemik boyutu ve hacmi elde etmek bazı ek cerrahi işlemleri gerektirir. Posterior maksiller bölge için bu yöntemlerin başında sinüs tabanı yükseltme operasyonu gelmektedir. Bunun yanı sıra son yıllarda kısa implantlar, kemik rekonstrüksiyonu amacıyla yapılan cerrahi tedavilerin risklerinden kaçınmak için kısıtlı kemik hacminde uygulanabilen alternatif bir tedavi seçeneği olarak karşımıza çıkmaktadır. Kısa implantların mandibular bölgedeki başarılı takip sonuçlarına rağmen, maksiller posterior bölgeye uygulanmasının sonuçları tartışmalıdır. Çalışmamızın amacı; kısa ve uzun implantların fonksiyonel kuvvetler altında çevre kemik üzerine ilettiği stresin karşılaştırılması ve sinüs lift işleminin sert doku greftleri kullanılarak ya da kullanılmadan uygulanması sonucunun peri-implant kemiğe iletilen stres açısından incelenmesidir. Materyal Metod: İmplant lokalizasyonu maksiller molar dişler olan 3 model oluşturuldu. İlk modelde rezidüel kemik yüksekliği 7 mm olan bölgeye 6 mm uzunluğunda implantlar yerleştirildi. İkinci modelde greft kullanımıyla sinüs lift işlemini takiben 12 mm uzunluğunda implant ve üçüncü modelde ise greft kullanılmaksızın sinüs lift işlemiyle birlikte 12 mm uzunluğunda implant yerleştirildi. Sonlu elemanlar analizi yöntemiyle vertikal ve oblik gelen kuvvetlerin peri-implant kemik dokusuna ilettiği stresler incelendi. Bulgular: Kısa implant uygulanan modelde sırasıyla kortikal ve spongioz kemiğe iletilen maksimum principle stres miktarları vertikal kuvvetler altında; 21,59 ve 11,87 MPa, oblik kuvvetler altında; 10,99 ve 4,10 MPa olarak ölçüldü. Sert doku greftiyle birlikte sinüs lift işlemi uygulanarak uzun implant yerleştirilen modelde sırasıyla kortikal ve spongioz kemiğe iletilen maksimum principle stres miktarları vertikal kuvvetler altında; 7,35 ve 4,90 MPa, oblik kuvvetler altında; 7,35 ve 4,10 MPa olarak ölçüldü. Sert doku grefti kullanılmaksızın sinüs lift işlemiyle birlikte uzun implant yerleştirilen modelde sırasıyla kortikal ve spongioz kemiğe iletilen maksimum principle stres miktarları vertikal kuvvetler altında; 7,35 ve 5,79 MPa, oblik kuvvetler altında; 10,45 ve 2,13 MPa olarak ölçüldü. Tüm modellerde kemiğe iletilen streslerin, kemiğin deformasyona uğramayacağı fizyolojik sınırlar içerisinde kaldığı tespit edildi. Sonuçlar: Çiğneme kuvvetleri altında peri-implant bölgeye daha fazla stres iletilmesine rağmen fizyolojik sınırlar içinde kaldığı ve bu stres miktarları kemikte deformasyona sebep olmayacağı için kısa implantın uzun implanta alternatif olabileceği ve sinüs lift işleminin sert doku grefti kullanılmaksızın da gerçekleştirilebileceği çıkarımında bulunduk. | |
| dc.description.abstract | Introduction: Nowadays, implant-supported fixed or removable prostheses are frequently preferred in the treatment of tooth deficiency. But some additional surgical procedures are required to obtain sufficient bone volume for dental implants in severely resorbed alveolar crest. Sinus lift operation is one of these methods for the posterior maxillary region. Also short implants are alternative treatment option for limited bone volume to avoid the risks of surgical treatment for bone reconstruction. Despite the successful follow-up results of short implants in the mandibular region, the results of the the maxillary posterior region are controversial. The aim of our study to investigate and compare the effect of short and standard length implant on the peri-implant bone under the vertical and oblique functional forces and also to compare the effect of bone graft in terms of the stress transmitted to periimplant bone while performing sinus lift procedure. Materials and Methods: Three models were created with implant localization of maxillary molar teeth. In the first model, 6 mm long implants were placed in the region with a residual bone height of 7 mm. In the second model, a 12 mm long implant was placed following the sinus lift procedure with bone graft, and in the third model, a 12 mm long implant was placed with the sinus lift procedure without bone graft. The stresses transmitted to the peri-implant bone under vertical and oblique forces were analyzed using the finite element analysis method. Results: In the short-implanted model, the maximum principle stress amounts transmitted to the cortical and cancellous bone, respectively, are under vertical forces; 21.59 and 11.87 MPa, under oblique forces; It was measured as 10.99 and 4.10 MPa. In the model where long implant is placed by applying sinus lift procedure with hard tissue graft, the maximum principle stress amounts transmitted to cortical and cancellous bone, respectively, are under vertical forces; 7.35 and 4.90 MPa under oblique forces; It was measured to be 7.35 and 4.10 MPa. In the model in which long implant is placed without using hard tissue graft; 7.35 and 5.79 MPa under oblique forces; It was measured as 10.45 and 2.13 MPa. In all models, it was determined that the stresses transmitted to the bone remained within the physiological limits that the bone would not undergo deformation. Conclusion: We concluded that the short implant, in which it remains within physiological limits despite more stress transmission, can be an alternative to the long implant and that sinus lift can be performed without using bone graft. | |
| dc.identifier.citation | Dinçer, N. N. (2021). Rezorbe maksiller posterior bölgede kısa implantlar ve vertikal ogmentasyonu takiben kullanılan uzun implantların sonlu elemanlar yöntemi ile biyomekanik analizi. (Yayınlanmamış diş hekimliği uzmanlık tezi) Necmettin Erbakan Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı, Konya | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/20.500.12452/19879 | |
| dc.identifier.yoktezid | 705736 | |
| dc.language.iso | tr | |
| dc.publisher | Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü | |
| dc.relation.publicationcategory | Tez | |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
| dc.subject | Sonlu elemanlar stres analizi yöntemi | |
| dc.subject | kısa implant | |
| dc.subject | sinüs lift | |
| dc.subject | maksiller vertikal ogmentasyon | |
| dc.subject | Finite element analysis | |
| dc.subject | short implant | |
| dc.subject | sinus lifting | |
| dc.subject | maxillary vertical augmentation | |
| dc.title | Rezorbe maksiller posterior bölgede kısa implantlar ve vertikal ogmentasyonu takiben kullanılan uzun implantların sonlu elemanlar yöntemi ile biyomekanik analizi | |
| dc.title.alternative | Evaluation of biomechanical stress of short dental implants and long dental implants used following vertical augmentation in resorbed toothless maxillary posterior region by finite element analysis method | |
| dc.type | Specialist Thesis |
