Diyabetik hastalarda ultrasonagrafi ile ölçülen arterial kan akımının radial arter kateterizasyonuna etkisi

Amaç: Ultrasonografi rehberliğinde radial arter kateterizasyonu, invaziv monitörizasyon açısından kritik öneme sahiptir. Diyabetik hastalarda makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonlara bağlı değişiklikler ve anestezi tipinin hemodinamik etkileri, kanülasyon başarısını etkileyebilir. Bu çalışmada, elektif cerrahi geçirecek diyabetik hastalarda lokal anestezi ve genel anestezi altında radial arter çapı ile kan akım hızlarının (PSV ve EDV) ölçülerek, bu parametrelerin kateterizasyon başarısına, işlem süresine ve cilt perforasyon sayısına etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya 40’ar kişilik iki gruba ayrılan toplam 80 diyabetik hasta dahil edildi. Lokal anestezi grubunda ölçümler işlem öncesi, genel anestezi grubunda ise indüksiyon sonrası yapıldı. Hastaların demografik verileri kaydedildi. Ultrason eşliğinde radial arterin sistolik ve diyastolik çapları ile pik sistolik ve end-diyastolik akım hızları kaydedildi. Ardından, aynı anestezist tarafından kateterizasyon gerçekleştirildi. Kateterizasyon süresi, cilt perforasyon sayısı ve işlem başarısı değerlendirildi. Bulgular: Genel anestezi grubunda PSV ve EDV değerleri lokal anestezi grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulundu. Radial arter çaplarında gruplar arası anlamlı fark saptanmadı. Ancak radial arter çapındaki artışın kanülasyon süresini anlamlı derecede azalttığı görüldü. İlk geçiş başarısı genel grupta %70, lokal grupta %85 idi; fakat bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Lojistik regresyon analizinde PSV, ilk geçiş başarısını bağımsız olarak öngörmede anlamlı bulundu. Ayrıca çoklu lineer regresyon analizinde vücut kitle endeksi (VKİ) arttıkça kanülasyon süresinin uzadığı, PSV ve sistolik çap arttıkça ise sürenin anlamlı olarak azaldığı görüldü. Sonuç: Bu çalışma, anestezi yönteminin özellikle radial arterin hemodinamik özellikleri üzerinde belirgin bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Genel anestezi uygulanan grupta, PSV ve EDV değerleri, lokal anestezi grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Diyabetik hastalardaki disregüle nitrik oksit salınımı nedeniyle sistolik ve diyastolik arter çapları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Regresyon analizleri, artan PSV ve sistolik arter çapının kateterizasyon süresini anlamlı şekilde kısalttığını göstermiştir. Ayrıca, PSV değişkeni, ilk geçiş başarısını öngören tek bağımsız ve anlamlı faktör olarak belirlenmiştir. Öte yandan, diyabetik hastalarda artmış vücut kitle indeksine sahip hastalarda ilk giriş başarısı daha düşük bulunmuş, artan subkutan yağ dokusunun ultrason görüntülemesini güçleştirdiği ve işlemi zorlaştırdığı görülmüştür. Bu bulgular, diyabetik hastalarda ultrason ile yapılan ölçümlerin hasta kliniği ile birleştirildiğinde işlem başarısını artırabileceğinin önemini vurgulamaktadır.

Purpose: Radial artery cannulation under ultrasound guidance is of critical importance for invasive monitoring. In diabetic patients, vascular changes due to macrovascular and microvascular complications, as well as the hemodynamic effects of the anesthesia type, may influence the success of cannulation. This study aimed to evaluate the effects of radial artery diameter and blood flow velocities (PSV and EDV), measured under local and general anesthesia in diabetic patients undergoing elective surgery, on cannulation success, procedure duration, and the number of skin perforations. Methods: A total of 80 diabetic patients were included in the study and randomly assigned into two groups of 40 each. In the local anesthesia group, measurements were taken before the procedure, while in the general anesthesia group, they were performed after induction. The demographic data of the patients were recorded.Using ultrasound guidance, systolic and diastolic diameters of the radial artery, as well as peak systolic velocity (PSV) and enddiastolic velocity (EDV), were recorded. Cannulation was then performed by the same operator. Cannulation time, number of skin punctures, and procedure success were evaluated. Results: PSV and EDV values were significantly higher in the general anesthesia group compared to the local anesthesia group. There was no significant difference between groups in terms of radial artery diameter. However, an increase in radial artery diameter was associated with a significant reduction in cannulation time. First-attempt success was 70% in the general anesthesia group and 85% in the local anesthesia group; however, this difference was not statistically significant. Logistic regression analysis identified PSV as a significant independent predictor of first-attempt success. Additionally, multiple linear regression analysis revealed that an increase in body mass index (BMI) was associated with longer cannulation times, while increases in PSV and systolic diameter significantly reduced procedure time. Conclusion: This study revealed that the type of anesthesia exerts a significant impact, particularly on the hemodynamic properties of the radial artery. In the group that received general anesthesia, both peak systolic velocity (PSV) and end-diastolic velocity (EDV) values were found to be significantly higher compared to the local anesthesia group. No significant difference was observed between the groups in terms of systolic and diastolic arterial diameters due to dysregulated nitric oxide release in diabetic patients. Regression analyses demonstrated that increased PSV and systolic arterial diameter significantly reduced the duration of catheterization. Furthermore, PSV was identified as the sole independent and significant predictor of first-attempt success. On the other hand, diabetic patients with a higher body mass index exhibited lower first-attempt success rates, likely due to the increased subcutaneous adipose tissue, which complicates ultrasound imaging and hinders the procedure. These findings underscore the importance of integrating ultrasound measurements with clinical assessment in diabetic patients to enhance procedural success.