Özel yetenekli öğrencilerde yalnızlık algısı, duygusal zekâ ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, özel yetenek tanısı almış ortaokul öğrencilerinin yalnızlık algısı, duygusal zekâ ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışma, ilişkisel tarama modeli kapsamında yürütülmüş ve 2024–2025 eğitim-öğretim yılında Bilim ve Sanat Merkezlerine (BİLSEM) devam eden 5., 6. ve 7. sınıf düzeyinde öğrenim gören 414 öğrenciden oluşan bir örneklem üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veriler, “Yalnızlık Ölçeği”, “Duygusal Zekâ Özelliği–Adölesan Kısa Formu” ve “Stirling Çocuklar İçin Duygusal ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular, öğrencilerin yalnızlık, duygusal zekâ ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin cinsiyet ve kardeş sayısı değişkenleri açısından anlamlı bir farklılık göstermediğini ortaya koymuştur. Buna karşın yaş ve sınıf düzeyi değişkenleri açısından anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. On ve on bir yaşındaki öğrenciler, on iki ve on üç yaşındaki akranlarına kıyasla daha yüksek duygusal zekâ puanlarına sahip olurken, on bir yaşındaki öğrencilerin psikolojik iyi oluş düzeyleri de daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, beşinci sınıf öğrencilerinin duygusal zekâ ve psikolojik iyi oluş puanları, altıncı ve yedinci sınıf öğrencilerinden anlamlı düzeyde yüksektir. Korelasyon analizleri sonucunda yalnızlık ile duygusal zekâ ve psikolojik iyi oluş arasında negatif; duygusal zekâ ile psikolojik iyi oluş arasında ise pozitif yönde güçlü ilişkiler tespit edilmiştir. Bu bulgular, duygusal zekânın yalnızlığın olumsuz etkilerini azaltan ve psikolojik iyi oluşu destekleyen önemli bir koruyucu faktör olduğunu göstermektedir. Araştırma sonuçları, özel yetenekli öğrencilerin duygusal gelişimlerini destekleyecek eğitimsel programların gerekliliğini vurgulamaktadır.

The primary aim of this study is to examine the relationship between the perception of loneliness, emotional intelligence, and psychological well-being among gifted middle school students. The research was conducted using a correlational survey model, and the study group consisted of 414 students attending the 5th, 6th, and 7th grades at Science and Art Centers (BİLSEM) during the 2024–2025 academic year. Data were collected through the “Loneliness Scale,” the “Trait Emotional Intelligence Questionnaire–Adolescent Short Form,” and the “Stirling Children’s Emotional and Psychological Well-Being Scale.” The findings indicated that the students’ levels of loneliness, emotional intelligence, and psychological well-being did not differ significantly in terms of gender and number of siblings. However, significant differences were observed regarding age and grade level. Students aged 10 and 11 demonstrated higher emotional intelligence scores compared to those aged 12 and 13, while 11-year-old students showed higher psychological well-being levels than their older peers. Additionally, 5th-grade students had significantly higher emotional intelligence and psychological well-being scores than those in 6th and 7th grades. Correlation analyses revealed negative relationships between loneliness and both emotional intelligence and psychological well-being, whereas a strong positive relationship was found between emotional intelligence and psychological well-being. These results indicate that emotional intelligence serves as a protective factor that reduces the negative effects of loneliness and enhances psychological well-being. The findings emphasize the importance of implementing educational programs designed to support the emotional development of gifted students and strengthen their socio-emotional well-being.