Uzaktan eğitim aracılığı ile verilen bağlama eğitimine ilişkin akademisyen görüşleri

Bu çalışmanın amacı, bağlama alanında uzman, uzaktan eğitim deneyimine sahip öğretim elemanlarının görüşleri doğrultusunda uzaktan eğitim yoluyla verilen bağlama derslerinde karşılaştıkları problemleri tespit etmek ve bu problemlere ilişkin sundukları çözüm önerilerini araştırmaktır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan fenomenoloji içerikli araştırma deseni ile yürütülmüş, veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye’de 12 farklı ildeki üniversitelerde görev yapan, bağlama alanında uzman 16 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda akademisyenlerin; senkronizasyon, bağlantı problemleri ve kullanılan platformlara bağlı olarak ses iletimi gibi teknik sorunlarla ve bunun yanında postürü gözlemleyememe, motivasyon kaybı ve ders yapılan ortamın uygun olmaması gibi diğer sorunlarla karşılaştıkları, ders süresince de gösterip yaptırma tekniğinden yararlandıkları tespit edilmiştir. Akademisyenler; ulaşım, zaman açısından ekonomik olma durumu ile kullanılan platformların tekrar izlenebilme özelliklerini uzaktan eğitimin avantajları arasında değerlendirirken öğrenciye anlık müdahalede bulunamama, etkileşim eksikliği ve teknik nedenlere dayalı sorunların varlığını ise uzaktan eğitimin dezavantajları olarak değerlendirmişlerdir. Akademisyenler uzaktan bağlama eğitiminde karşılaştıkları problemlerin çözümü için de internet alt yapı hizmeti iyileştirme çalışmalarının yapılması, çalgı derslerine özgü platform tasarımlarının geliştirilmesi ve fırsat eşitliğinin sağlanması gerektiğini belirtmişlerdir.

The purpose of this study is to identify the problems that may arise in bağlama courses delivered via distance education and to examine the solutions proposed by instructors who are experts in bağlama and have experience with online teaching. Adopting a phenomenological design—one of the qualitative research methods— the study collected data through a semi structured interview form. The data were analyzed using content analysis. The study group consisted of 16 bağlama specialists employed at universities in 12 different provinces of Türkiye. According to the findings, it is determined that the academicians encountered technical difficulties such as audio transmission issues related to synchronous sessions, connectivity, and the platforms used. Beyond technical problems, they reported challenges including an inability to observe students’ posture, loss of motivation, and inadequacy of the learning environment. During instruction, the instructors predominantly employed a demonstration–practice technique. While they regarded the economic advantages of distance education—such as savings in travel and time—as well as the opportunity to replay recorded sessions as benefits, they identified the inability to intervene instantly, lack of interaction, and persistent technical issues as drawbacks. To address these problems, they emphasized the need for improved infrastructure, the development of platforms specifically designed for instrument instruction, and the promotion of equal opportunities.