İnsan over kanseri hücre hattında Sanggenon C'nin sitotoksik etkilerinin incelenmesi
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Kadınlarda over kanseri semptomları geç evrelerde meydana gelir. Prevelansı, insidansı ve mortalite oranı yüksektir. Over kanseri dünya genelinde jinekolojik kanserler arasında ikinci en yaygın ölüm nedeni olup genellikle adenokarsinom olarak gözlenmektedir. OVCAR-3 insan yumurtalık kanseri hücreleri farklı antikanser ajanlarının etkilerini ve mekanizmalarını incelemek için uygun bir model olarak kullanılmaktadır. Son zamanlarda yumurtalık kanseri tedavisinde umut verici sonuçlar elde edilmesine rağmen, yeni tedavi yöntemlerinin ve daha etkili ilaçların geliştirilmesine ihtiyaç bulunmaktadır. Fitokimyasalların enfeksiyon, inflamasyon ve kanser gibi hastalıklar üzerindeki koruyucu etkileri bilinmektedir. Bu tez çalışmasında; OVCAR3 over kanseri hücre hattında, doğal fitokimyasallarından biri olan Sanggenon C’nin, sitotoksik, koloni oluşturma kapasitesi ile apoptoz ve hücre döngüsü sinyal iletimi yolaklarında bulunan genlerin ifadesi üzerine etkilerinin araştırılması amaçlandı. Sanggenon C’nin OVCAR-3 hücrelerinde sitotoksik etkisi CCK-8 ve koloni oluşturma kapasitesi testi ile değerlendirildi. Kontrol ve Sanggenon C uygulanan hücrelerden total RNA ve protein izolasyonu gerçekleştirildi. Apoptoz ve hücre döngüsü sinyal iletim yolaklarında bulunan genlerin ifadesi mRNA düzeyinde qPZR, protein düzeyinde ise western blot veya ELISA ile değerlendirildi. CCK-8 canlılık sonuçlarına göre Sanggenon C’nin IC50 dozu 48. saat için OVCAR-3 hücre hattında 36,4 µM olarak hesaplandı. Sanggenon C’nin belirlenen sitotoksik dozunun uygulanması sonucunda OVCAR-3 hücrelerinin koloni oluşturma yeteneğininin %58,61 ornaında azaldığı gözlendi. qPZR analizlerinde CASP3, CASP7, CASP9, CYCS, FADD, FAS, p53, CDKN1, RB1 ve E2F4 gen ifadelerinde Sanggenon C uygulaması sonucunda anlamlı düzeyde yukarı regülasyon tespit edildi. CDK4, CCND1, CCND2 ve CCND3 seviyelerinde ise anlamlı baskılanma gözlendi. Western blot analizlerinde kontrol grubuyla karşılaştırıldığında CASP3, CASP9 ve p53 seviyelerinde anlamlı düzeyde yukarı regülasyon gözlendi. ELISA sonuçları CASP7 ve CYCS protein düzeylerinin Sanggenon C grubunda anlamlı düzeyde arttığını gösterdi (p≤0,05). Bu çalışma sonucunda; Sanggenon C uygulamasının OVCAR-3 insan over kanseri hücrelerinde sitotoksik etki oluşturduğu ve apoptozu indüklediği gösterildi. Bulgular, belirlenen gen profilleri doğrultusunda ileride yapılacak moleküler düzeydeki çalışmalara ışık tutacak nitelikte olup literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Sanggenon C uygulamasının over kanseri hücrelerinde apoptotik, antiproliferatif ve hücre döngüsü regülasyonu yönünde etkin bir ajan olabileceğini göstermektedir.
Symptoms of ovarian cancer in women occur in the late stages; and prevalence, incidence and mortality rates are high. Ovarian cancer is the second most common cause of death among gynecological cancers around the world and is usually observed as adenocarcinoma. OVCAR-3 human ovarian cancer cells are used as a suitable model to examine the effects and mechanisms of different anticancer agents. Although promising results have recently been achieved in the treatment of ovarian cancer, there is a need to develop new treatment methods and more effective drugs. The protective effects of phytochemicals on diseases such as infection, inflammation and cancer are known. In this dissertation, it was aimed to investigate the effects of Sanggenon C, one of the natural phytochemicals, on cytotoxic, colony forming capacity and gene expression in apoptosis and cell cycle signal transduction pathways in OVCAR-3 ovarian cancer cell line. The cytotoxic effect on Sanggenon C in OVCAR-3 cells was evaluated using CCK-8 and colony formation assay. Total RNA and protein isolations were performed from the cells of control and Sanggenon C treated groups. Expressions of apoptosis and cell cycle genes were evaluated using qPZR at the mRNA level and western blot or ELISA tests at the protein level. According to the CCK-8 vitality results, the IC50 dose of Sanggenon C was calculated as 36.4 µM on the OVCAR-3 cell line for 48th hour. It was observed that the treatmenet with the determined cytotoxic dose of Sanggenone C decreased (%58,61 ratio) the colony forming ability of OVCAR-3 cells. In qPCR analysis, CASP3, CASP7, CASP9, CYCS, FADD, FAS, p53, CDKN1, RB1 and E2F4 gene expressions were significanty increased in Sanggenon C treatment. Compared to the control group, a significant upregulation was observed at the CASP3, CASP9 and p53 levels in Western Blot analysis. ELISA results showed that CASP7 and CYCS protein levels were significantly increased in the Sanggenon C group (p≤0.05). As a result of this study, it has been shown that Sanggenon C treatment resulted in a cytotoxic effect in OVCAR-3 human ovarian cancer cells and induced apoptosis. The findings suggested to shed light on the future molecular studies in line with the specified gene profiles and will contribute to the literature. Sanggenone C treatment may be an effective apoptotic, antiproliferative and cell cycle regulating agent in ovarian cancer cells.












