Yetişkinlerde mizah tarzları, mutluluk korkusu ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı yetişkinlerin mizah tarzları ile mutluluk korkusu ve psikolojik iyi oluş hali arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Nicel araştırma deseninde ilişkisel modele göre hazırlanan araştırmanın çalışma grubunu kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenen 22-60 yaş aralığında kadın ve erkek 561 yetişkin birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Mizah Tarzları Ölçeği, Mutluluk Korkusu Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Pearson Korelasyon Analizi, değişkenlerin birbirleri üzerindeki etkisi belirlemek için Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi, bağımsız gruplar arasında farklılaşma olup olmadığını test etmek için bağımsız örneklemler için t-testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (One-Way ANOVA) gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, mutluluk korkusu; katılımcı ve kendini yıkıcı mizah tarzları ile düşük düzeyde pozitif yönde; kendini geliştirici mizah tarzı ile düşük düzeyde negatif yönde ilişkilidir. Ayrıca katılımcı ve kendini yıkıcı mizah tarzı mutluluk korkusunun anlamlı düzeyde ve pozitif yönde birer yordayıcısıyken kendini geliştirici mizah tarzı mutluluk korkusunun anlamlı düzeyde ve negatif yönde bir yordayıcısıdır. Araştırmada ulaşılan diğer bir sonuca göre psikolojik iyi oluş, katılımcı, kendini geliştirici ve saldırgan mizah tarzları ile düşük düzeyde pozitif yönde ilişkilidir. Ayrıca kendini geliştirici ve saldırgan mizah tarzları psikolojik iyi oluşun anlamlı düzeyde ve pozitif yönde birer yordayıcısıyken kendini yıkıcı mizah psikolojik iyi oluşun anlamlı düzeyde ve negatif yönde bir yordayıcısıdır. Mutluluk korkusu ise psikolojik iyi oluşla düşük düzeyde negatif yönde ilişkiliyken aynı zamanda psikolojik iyi oluşun anlamlı düzeyde ve negatif yönde bir yordayıcısıdır. Ayrıca araştırmada mizah tarzları, mutluluk korkusu ve psikolojik iyi oluşun; cinsiyet ve eğitim seviyesi gibi bazı demografik değişkenlere göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda ortaya konan bulgular ilgili alan yazın çerçevesinde tartışılmış, bu bulgulara dayanılarak araştırmacılara, yetişkinlere, psikolojik danışmanlara ve eğitimcilere yönelik öneriler sunulmuştur.

The purpose of this study is to determine the relationship between adults' humor styles, fear of happiness, and psychological well-being. The study, prepared according to the correlational survey model within the quantitative research design, consists of 561 adult individuals, both men and women of various ages, selected through convenience sampling. Data collection tools used in the study include the Humor Styles Questionnaire, the Fear of Happiness Scale, the Psychological Well-Being Scale and a personal information form. To identify the relationships between variables, Pearson Correlation Analysis was conducted, Multiple Linear Regression Analysis was used to determine the effect of variables on each other, and independent group differences were tested using the t-test and One-Way ANOVA. According to the research results, fear of happiness is weakly positively correlated with affiliative and self-defeating humor styles, and weakly negatively correlated with selfenhancing humor style. Additionally, affiliative and self-defeating humor styles are significant positive predictors of fear of happiness, while self-enhancing humor style is a significant negative predictor of fear of happiness. Another finding of the study shows that psychological well-being is weakly positively correlated with affiliative, self-enhancing, and aggressive humor styles. Furthermore, self-enhancing and aggressive humor styles are significant positive predictors of psychological well-being, whereas self-defeating humor is a significant negative predictor of psychological well-being. Fear of happiness is also weakly negatively correlated with psychological well-being and is a significant negative predictor of psychological well-being. Additionally, the study found that humor styles, fear of happiness, and psychological well-being vary according to certain demographic variables such as gender and education level. The findings of the research have been discussed within the framework of the relevant literature, and based on these findings, recommendations have been provided for researchers, adults, psychological counselors, and educators.