Avusturya'daki̇ Türk ai̇leleri̇ni̇n di̇n eği̇ti̇mi̇ terci̇hleri̇: okul dışı dini öğretim ihtiyacı

Avusturya’daki Türk ailelerin çocuklarına devlet okullarında sunulan İslam dersi dışında ek dinî eğitim almalarının nedenlerini ve bu tercihlerin arkasındaki dinamikleri inceleyen bu çalışma, Avusturya’daki Müslüman topluluğun dinî eğitim ihtiyaçlarını anlamayı ve değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Türk ailelerinin ek dinî eğitim tercihlerini etkileyen bireysel, kültürel, sosyal ve eğitim sistemine dair faktörleri ele alarak, bu tercihlerin toplumsal ve bireysel sonuçlarını ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımıyla, yarı yapılandırılmış mülakatlar ve tematik analiz yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Viyana’da bulunan Türkiye Milli Eğitim müşavirliğine bağlı Türkiye Maarif Vakfı bünyesi altında Kubbe Eğitim Projesi’ndeki 10 öğrenci ebeveyninin katılımıyla yapılan mülakatlar, Türk ailelerin çocuklarına ek dinî eğitim almalarının sebeplerini, bu eğitimlerin çocuklar üzerindeki etkilerini ve aile içi iletişim ile kültürel beklentilerin rolünü araştırmaktadır. Araştırma, Avusturya’da dinî eğitim alanında politika geliştirme ve toplumsal anlayışın artırılması açısından önemli veriler sağlamayı ve Viyana’daki Müslüman Türk topluluğunun dinî değerlerinin ve normlarının zaman içindeki değişim sürecini anlamayı amaçlamaktadır. Araştırma bulguları, Türk ailelerin ek dinî eğitim tercihlerinin çok boyutlu nedenlere dayandığını ortaya koymaktadır. Katılımcı ailelerin çocuklarına din eğitimi vermeye yönelik motivasyonları arasında devlet okullarındaki İslam dersi içeriklerinin yetersiz bulunması, aile değerlerinin korunması, çocuğun kimlik gelişimine katkı sağlama arzusu ve toplumsal uyuma destek olma isteği ön plana çıkmaktadır. Ayrıca, camiler, Maarif kurumları, dijital platformlar ve sohbet halkaları gibi farklı kaynaklardan faydalanıldığı tespit edilmiştir. Ek dinî eğitimin, çocukların aile içi iletişimini güçlendirdiği, empati, hoşgörü ve toplumsal sorumluluk duygularını geliştirdiği, aile içindeki kültürel bağları kuvvetlendirdiği görülmüştür. Katılımcıların büyük çoğunluğu, yaygın din eğitimi kurumlarının çocuklarının dinî gelişimine önemli katkılar sunduğunu ve bu kurumlara yönelik yüksek beklentilere sahip olduklarını ifade etmiştir.

This study examines the reasons why Turkish families in Austria choose to provide their children with additional religious education beyond the Islamic curriculum offered in public schools, and the dynamics behind these choices. It aims to understand and assess the religious educational needs of the Muslim community in Austria. The research examines the individual, cultural, social, and educational system-related factors that influence Turkish families' preferences for additional religious education, and aims to reveal the societal and individual consequences of these choices. The study employed a qualitative research approach, employing semistructured interviews and thematic analysis. Interviews conducted with the participation of ten parents of students in the Kubbe Education Project, affiliated with the Turkish National Education Consultancy in Vienna, explore the reasons why Turkish families choose to provide their children with additional religious education, the effects of this education on the children, and the role of family communication and cultural expectations. The research aims to provide important data for policy development and increasing public understanding in the field of religious education in Austria, and to understand the evolution of religious values and norms within the Muslim Turkish community in Vienna over time. The research findings reveal that Turkish families' preferences for additional religious education are based on multi-layered reasons. Participating families' motivations for providing religious education to their children include the inadequacy of Islamic curriculum content in public schools, the preservation of family values, the desire to contribute to the child's identity development, and the desire to support social harmony. Furthermore, it was observed that various resources such as mosques, educational institutions, digital platforms, and social circles were utilized. Supplemental religious education has been observed to strengthen children's communication within the family, foster empathy, tolerance, and social responsibility, and strengthen cultural ties within the family. The majority of participants stated that non-formal religious education institutions significantly contribute to their children's religious development and that they have high expectations of these institutions.