Üniversitesi hastanesi erişkin acil servisine başvuran geriatrik travma olgularının analizi

Amaç: Bu çalışmada acil servisimize başvuran geriatrik travma demografik ve medikal özellikleri, geçirilen travmaya ait bilgiler ve acil serviste yapılan tetkikler değerlendirilerek mortalite ve morbidite üzerinde etkili olabilecek parametrelerin araştırılması amaçlandı. Materyal ve Metot: Bu retrospektif çalışma, 2024 yılı boyunca Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Acil Servisi’ne başvuran 65 yaş ve üzeri travma hastalarını kapsamaktadır. Etik kurul onayı sonrası yürütülen çalışmada demografik veriler, travma mekanizması, vital bulgular, travma skorları, yaralanma bölgeleri ve klinik sonlanımlar incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 1296 hastanın yaş ortancası 72 yıl (IQR:10) olup, olguların %87’si 65–84 yaş, %13’ü ≥85 yaş grubundaydı. Cinsiyet dağılımı dengeliydi (%50,1 erkek), ancak ≥85 yaş grubunda kadın oranı anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,005). En sık travma nedeni düşme (%83,9) olup yaş grupları arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). ≥85 yaş grubunda 112/ambulansla başvuru oranı daha yüksek bulundu (p<0,001). Komorbidite oranı %68,2 olup, ≥85 yaşta demans, KAH ve AF sıklığı anlamlı biçimde fazlaydı (tümü için p<0,05). Bu grupta GKS ve RTS değerleri düşük (p<0,001), ISS değeri yüksek (p<0,001) saptandı. BT kullanımı özellikle ≥85 yaşta (p<0,001) ve trafik kazası grubunda belirgin olarak yüksekti (p<0,001). Baş-boyun yaralanmaları ≥85 yaşta daha sık (p<0,001), toraks ve batın yaralanmaları trafik kazalarında anlamlı olarak fazlaydı (p<0,001). Transfüzyon gereksinimi %8,4 olup ≥85 yaşta (p<0,001) ve mortal olgularda daha yüksekti (p<0,001). Cerrahi oranı %22,8 olup TK ve DKAY grubunda anlamlı artış gösterdi (p<0,001). Konsültasyon oranı %53,4 olup ≥85 yaşta (p=0,004) ve mortal grupta (p<0,001) belirgin biçimde yüksekti. Hastaların %19,4’ü servise, %6,6’sı yoğun bakıma yatırılmış, genel mortalite oranı %4,3 olup ≥85 yaşta anlamlı olarak artmıştı (p<0,001). Sonuç: Geriatrik travma hastalarında mortaliteyi belirleyen başlıca etkenler yaş, travma mekanizması ve yaralanma şiddetidir. İleri yaş, komorbiditeler ve yüksek enerjili travmalar kötü prognozla ilişkilidir. Erken tanı, multidisipliner yaklaşım ve hızlı tedavi sağkalımı artırmada kritik öneme sahiptir.

Analysis of Geriatric Trauma Cases Presenting to a University Hospital Adult Emergency Department Objective: This study aimed to evaluate the demographic and medical characteristics of geriatric trauma patients presenting to our emergency department, as well as trauma-related findings and diagnostic investigations, to identify parameters associated with mortality and morbidity. Materials and Methods: This retrospective study included trauma patients aged ≥65 years who presented to the Emergency Department of Necmettin Erbakan University, Meram Faculty of Medicine, between January 1 and December 31, 2024. After ethics approval, demographic data, trauma mechanisms, vital signs, trauma scores, injury regions, and clinical outcomes were analyzed. Results: A total of 1,296 patients were included, with a median age of 72 years (IQR: 10); 87% were aged 65–84 years and 13% were ≥85 years. The gender distribution was balanced (50.1% male), but the ≥85 group had a significantly higher proportion of females (p=0.005). Falls were the most common trauma mechanism (83.9%) with no significant age difference (p>0.05). Ambulance arrivals were more frequent in the ≥85 group (p<0.001). Comorbidities were present in 68.2% of patients; dementia, CAD, and AF were significantly higher in those ≥85 (p<0.05). This group had lower GCS and RTS and higher ISS values (all p<0.001). CT use was greater among ≥85-year-olds (p<0.001) and traffic accident cases (p<0.001). Head–neck injuries were more common in ≥85 (p<0.001), while thoracic and abdominal injuries were significantly higher in traffic accidents (p<0.001). Transfusion was required in 8.4% of patients, more frequently in the ≥85 group (p<0.001) and in fatalities (p<0.001). Surgery was performed in 22.8%, significantly higher in traffic and penetrating injury groups (p<0.001). Consultations were required in 53.4% of patients, particularly in ≥85 (p=0.004) and deceased cases (p<0.001). Overall, 19.4% were admitted to the ward, 6.6% to the ICU, and mortality was 4.3%, significantly higher among ≥85 (p<0.001). Conclusion: In geriatric trauma patients, mortality is primarily influenced by age, trauma mechanism, and injury severity. Advanced age, comorbidities, and high-energy trauma are associated with poor prognosis. Early diagnosis, multidisciplinary management, and rapid treatment are crucial to improving survival.