Yavaş şehirler ve ekoturizm arasındaki ilişki: Avrupa Kıtası'ndaki Cittaslow örnekleri

Yavaş şehirler, hızlı yaşamaya ve hızlı tüketim alışkanlıklarına karşı başlatılan, kendilerine özgü kimliklerini yaşayan ve koruyan, yaşam standartlarını artıran ve modern şehirlere tepki olarak ortaya çıkan şehirlerin oluşturduğu uluslararası bir ağdır. Ekoturizm ise, doğal ve kültürel kaynakları en iyi şekilde korumayı amaçlayan, biyoçeşitliliğin devamını sağlamaya yardımcı olan, turizm işletmelerine ve yöre halkına finansal açıdan katkı sağlayan ve bununla birlikte birçok olumlu etkisi olan bir turizm türüdür. Bu tez çalışmasında, yavaş şehir hareketine üye olan Avrupa Kıtası'ndaki 22 ülkede yer alan şehirlerden; Almanya (Hersbruck), Avusturya (Enns), Belçika (Jurbise), Büyük Britanya (Mold), Danimarka (Svendborg), Finlandiya (Kristinestad), Fransa (Segonzac), Hırvatistan (Makarska), Hollanda (Midden-Delfland), İrlanda (Clonakilty), İspanya (Artà (Isle of Majorca)), İsveç (Falköping), İtalya (Orvieto), İzlanda (Djúpavogshreppur – Múlaþing Belediyesi), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) (Yeniboğaziçi), Lüksemburg (Clervaux), Macaristan (Hódmezővásárhely), Norveç (Sokndal), Polonya (Barczewo), Portekiz (Silves), Rusya (Svetlogorsk) ve Türkiye (Seferihisar) seçilmiş ve bu yavaş şehirler ekoturizm açısından incelenmiştir. Tez, nitel bir çalışmadır. Yapılan çalışma neticesinde, Avrupa Kıtası'ndaki bu yavaş şehirlerde sürdürülebilirlik kavramının giderek daha fazla önem kazandığı, ekoturizm sektörünün ise gelişmeye devam ettiği ve ulusların ekonomik kazançlarına katkıda bulunduğu görülmüştür. Son olarak, çalışmada Avrupa Kıtası'ndaki yavaş şehirlerin ekoturizm sektörünün olumlu etkilerinden daha fazla fayda sağlayabilmesi için bazı öneriler sunulmuştur.

Slow cities are an international network of cities initiated against fast living and fast consumption habits, living and preserving their unique identities, increasing living standards and emerging as a reaction to modern cities. Ecotourism, on the other hand, is a type of tourism that aims to protect natural and cultural resources in the best way, helps to maintain biodiversity, contributes financially to tourism enterprises and local people and has many positive effects. In this thesis, from the cities in 22 countries in the European Continent that are members of the slow city movement; Germany (Hersbruck), Austria (Enns), Belgium (Jurbise), United Kingdom (Mold), Denmark (Svendborg), Finland (Kristinestad), France (Segonzac), Croatia (Makarska), Netherlands (Midden-Delfland), Ireland (Clonakilty), Spain (Artà – Mallorca Island), Sweden (Falköping), Italy (Orvieto), Iceland (Djúpavogshreppur – Múlaþing Municipality), Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) (Yeniboğaziçi), Luxembourg (Clervaux), Hungary (Hódmezővásárhely), Norway (Sokndal), Poland (Barczewo), Portugal (Silves), Russia (Svetlogorsk) and Türkiye (Seferihisar) were selected and these slow cities were examined in terms of ecotourism. The thesis is a qualitative study. As a result of the study, it has been seen that the concept of sustainability is gaining more and more importance in these slow cities in the European Continent, while the ecotourism sector continues to develop and contributes to the economic gains of nations. Finally, in the study have been presented some suggestions for slow cities in the European Continent to benefit more from the positive effects of the ecotourism sector.